OUTRA CONTATRÁS

"Paula Carballeira vén de reeditar un dos seus poemarios máis populares con textos engadidos e novas ilustracións a cargo de X. Carlos Hidalgo. Trátase de “Contatrás II-I” (Edicións Positivas), que a autora presentou recentemente dentro dun espectáculo da súa propia compañía, Berrobambán.

Trátase dun conxunto de poemas afastados da convencional poética infantil cunha gran carga narrativa.

Temáticamente, comeza coa viaxe sen límites, desde a decisión de voar para ser xigantes: en tren (que está só, sempre sen ninguén na vía para conversar), ou en barco (un berce no que as persoas soñan arroladas polo ruído do mar)." Extraído de Toupa.net.

Alégranos esta segunda incursión de Positivas na poesía infantil da sempre creativa Paula, coa presentación e ilustracións tan ben tratadas.  

AS PÁXINAS DAS EDITORAS como recurso para a selección

Tertulia literaria en Ourense

As páxinas web das editoras son recursos moi interesantes para a selección de materiais. Nelas podemos observar as novidades e revisar os catálogos completos para lembrar aquelas obras que puderon pasarnos desapercibidas pero que aínda teñen moito que achegar. Un exercicio recomendable que sempre defenderemos igual que perder/ganar o tempo nas librarías pasando libros polas mans. Recomendamos vivamente o paseo por estas páxinas ao igual que a lectura da literatura especializada que aparece en xornais e revistas.

Desa maneira tamén temos en conta o esforzo que as editoras realizan para informarnos a través da rede.

Visitemos, polo tanto, as páxinas de Edicións Xerais de Galicia (para revisar os premios Merlín e xuvenil -CaixaGalicia ou o nome co que se vaia recoñecendo-, as diferentes coleccións de literatura e información...), a de Editorial Galaxia (coas incursións nos novos medios, os clásicos e traducións), Sotelo Blanco (coas coedicións, a promoción de novos valores na novela xuvenil, o apoio ao teatro e poesía en determinados momentos...), Baía Edicións (co Premio Meiga Moira de literatura infantil e as diferentes colección literarias e informativas), Biblos clube de lectores (un proxecto que leva directamente ás casas libros, múscia ou cine), Edicións Embora (coas coleccións de literatura infantil e teatro), OQO e Kalandraka con Factoría K (cheos de bo álbum, antoloxías poéticas e prmeio Compostela de álbum ilustrado, narrativa, traducións, músicas e cine de animación),  Ouvirmos (coas fotobiografías sonoras, as músicas ou os libros de cociña),  Edicións Fervenza (co seu apoio ao teatro), Edicións Positivas (que anda a estrearse en poesía infantil despois de ter demostrado a súa aposta pola vangarda), Toxosoutos (co premio Avilés de Taramancos de novela de aventuras), BD Banda (como o seu nome indica), Urso Editora (coas colección especializadas en gótica, fantasía, ciencia  ficción, ...) e algunha máis que nos desculpará non ser citada.

Premio O BARCO DE VAPOR

Mundo Arb é o título do último premio O barco de vapor da editorial S.M. Era esta a vixésimo sexta edición do prestixioso premio que "busca potenciar a creación dunha literatura infantil de calidade en lingua galega", en palabras do representante da editorial promotora del concurso e editora do mesmo. Precisamente, SM anunciou con este motivo que O Barco de Vapor pasará, a partir de agora, a ser de carácter bianual fronte ás convocatorias que se estaban a realizar anualmente; polo tanto, a próxima convocatoria finalizará o 15 de abril de 2013.

O autor de Mundo Arb,  Manuel Lourenzo, conta cunha boa traxectoria de publicacións e premios no ámbito da literatura infantil e xuvenil.

A novela crea un espazo fantástico, dunha complicada xeografía, que se desenvolve arredor das árbores e no que viven diferentes especies dependendo da altura na que se sitúe o seu mundo. A aventura de dúas rapaces e un rapaz na busca dun lugar ao que nunca se chegara, fai que se descubran os riscos que corre a existencia de todos eles. A ecoloxía forma parte dos valores que transmite.

 

DA NECESIDADE DE REESCRIBIR (2)

Unha historia que tamén dou moita tinta e versión diferentes é a de Robinson Crusoe, desde Daniel Defoe ata Michel Tournier (se nos centramos nos xuvenís) co seu "Venres ou a vida salvaxe" na que introducía unha mirada contemporánea sobre o clásico.

Agora é Marilar Aleixandre quen retoma a historia do náufrago e faino, tal como se di no título Robinson contado polas alimarias, da voz dos animais que o reciben na illa, pasandose a palabra desde o gato montés á tartarua, do oso ao lagato... nunha sucesión que achega a mirada de cada un deles. Nin Robinson nin Venres, os animais observan a chegada, o tempo de estancia e a marcha da illa e cóntannola alternándose coa sapa Cururú, a grancontadora das historias da orixe, as fundacionais que van da man das lendas guaranís. O final aberto, con diferentes posibilidades segundo quen nos traia as novas: os papagaios, os morcegos ou as bolboretas.

As ilustracións de Federico Delicado tamén van do debuxo naturalista ao simbolismo étnico e a unha recuperación da figura humana que lembra imaxes doutras épocas. Algunha delas quedaranos na retina, como aquela do oso formigueiro na que o xogo cos grises nos trae calidades inesperadas...

DA NECESIDADE DE REESCRIBIR (1)

Hoxe queremos presentarvos libros que reescriben vellas historias.

Por un lado Ulises, o protagonista da Odisea, que aparece da man de Lino Braxe e Ana Pontón nunha obra de teatro que acadou o premio Curuxa de Humor e que nace froito dun traballo común na radio galega.

Unha historia que nunca está de máis, para volver a ela, para revisitala unha e outra tal como nos levara xa Cunqueiro ou Avilés de Taramancos, entre outros moitos.

Agora, aparece esta versión libre, humorística e xuvenil na colección Punto de Encontro de Everest Galicia.

Dous libros galegos seleccionados na prestixiosa lista THE WHITE RAVENS

Zimbo de OQO Editora e A viaxe de Olaf de Kalandraka resultaron seleccionados na Lista de Honra dos Corvos Brancos, neste ano. O primeiro deles, Zimbo, xira ao redor do tema de autonomía: unha marioneta que consegue a liberdade coa axuda do titiriteiro; con texto de Antonio Abad que adianta o valor da liberdade na dedicatoria "Para miña irmá Penélope, que preferiu deixar de coser e emprender a busca de Ítaca". Nesta caso, as ilystracións son de Joannna Concejo que xa lle puxera imaxes a Fume (que fora seleccionada nesta lista no 2009) e Cando non atopas a túa casa.

A viaxe de Olaf de Martín León Barreto xa aacadara o IV Premio Internacional Compostela de Álbum Ilustrado. O seu tema é a busca da amizade e novos horizontes a través dunha viaxe iniciática.

CATÁLOGO DE BOLONIA

Este é un catálogo que recolle a produción das editoriais galegas no ámbito da literatura infantil e xuvenil durante o ano anterior, polo tanto no ano 2011. Este catálogo é presentado na Feira de Boloña (que se celebra do 19 ao 22 de marzo) cos libros reseñados en galego, castelán e inglés. Unha ferramenta de primeira magnitude que permite amosar o traballo excelente dos nosos ilustradores, autores e editoriais diante do mundo.

Este ano, a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria decidiu poñelo na súa web para a súa libre descarga en PDF. A ligazón é esta.

(Da páxina de GALIX)

VALENTÍN PAZ ANDRADE

Unha biografía do autor e unha antoloxía da súa poesía para todos os públicos, para todo tipo de lectores e lectoras, así se presenta o libro que xerais publica na colección Merlín, dedicado ao autor das Letras.

Da man de Charo Portela (autora  de Epistolario de Valentín Paz Andrade en colaboración con Díaz Pardo e de Valentín Paz Andrade. Biografía e do pincel de Jaime Asensi nas ilustracións.

Unha aproximación ao autor homenaxeado este ano dirixida aos máis pequenos.

O ANIVERSARIO DE VIVALDI COMO MOTIVO

Coincidindo co aniversario do compositor, a editora Kalandraka estrea unha nova colección de música clásica.

O libro - disco As catro estacións  (unha das obras máis coñecidas deste compositor) conta co relato do autor José Antonio Abad ilustrado por Emilio Urberuaga (Premio Nacional de Ilustración 2011) e coa gravación desta peza realizada en 2007 pola violinista estadounidense Sarah Chang, coacompañamento da Orpheus Chamber Orchestra, considerada pola revista BBC Music como a actuación máis brillante.

Salóns do Libro, puntos de encontro

O Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra xa comezou.
Do 4 ao 31 de marzo estará aberta esta fiestra á temática da supertición, baixo o título de "12 + 1".

Se accedemos á súa páxina poderemos atopar o programa de actividades e unha ampla bibliografía sobre este tema.

CONTOS PARA CONTAR coas súas bolsas de tela e...

Un destes días coñecín un par de contos para ler "por conta allea" (como moi ben di Juana). Contos que se poden contar a meniños a partir dos dous anos (así aparece no paratexto).

Contos que veñen en papel, pero tamén cunha bolsa de tea da que sacamos os personaxes para colocar sobre a tela e ir contando a historia.

Son da autoría de Mª Luísa Mosquera Sastre, que ademais de versionar o conto tradicional, realiza as ilustracións e unhas orientacións/suxerencias para os adultos mediadores.

Ler en voz alta. Lerlles, ao tempo que se xoga cos personaxes, ao tempo que xa o pequeno ou a pequena vai escollendo o obxecto e pegándoo. Lerlles para que lean.

Desta colección son

O galo tripi trape e A bolsa da pitiña, publicados pola editora Primerapersona. Por certo, a moi bo prezo; algo a ter en conta nestes tempos.

ANO DE CELSO EMILIO FERREIRO

Pois si, o próximo ano 2012 será tamén ano de Celso Emilio Ferreiro, así o declarou o Parlamento de Galicia. Neste 2012, cumpriranse cincuenta anos de Longa noite de pedra e o autor cumpriría cen este vindeiro 4 de xaneiro.

Xa fixeramos unha entrada coa selección poética de Kalandraka, pero este será un bo momento para lembrala, e xunto a ela, as antoloxías realizadas nas Ediciones de la Torre, editora á que tanto temos que agradecer cando falamos de poesía e infancia/xuventude. Este selección fora realizada por Antonio García Teijeiro.

Tamén podemos atopar, poemas seus musicados en Son de poetas. É o caso de "Monólogo do vello traballador", "Deitado frente ao mar", "Irmaus", "Lendo certo período menstrual", "Longa noite de pedra" e os de amor: "Eu en ti" e "Xaneiro 1972 II".

Volver a Celso Emilio Ferreiro será un pracer.

Algo máis sobre o libro – disco

Algo máis sobre o libro – disco...
Si, ir lendo ao tempo que imos escoitando as cancións relacionadas coa historia... no momento no que corresponde.
Un relato protagonizado por un deses nenos que non teñen amigos e está desexoso de atopalos, disposto a que incluso se burlen del por non correr o risco de non intentalo: Lois, un neno de doce anos, pequeno e miúdo, de pelo crecho con roupa pasada de moda, ... un rariño!
Ese rapaz ao quen lle van a pasar cousas, ten moito que dicirnos de como se converte un en marxinado sen tan sequera darse conta, e sobre todo, de como hai cousas moito máis importantes que gustarlle aos demais... Vexamos:
“Lois pensou como se vería o mundo sendo tan pequeniño..., o medo que podería sentir entre os humanos... E entón visualizou de novo ese Lois triunfador, levando o ghazafello á vila coma un trofeo, rindo mentres Furelos e os mangallóns facían burlas á conta da coitada criatura... e decatouse de que el non era ese Lois... É máis, ese Lois non lle caía nada ben. El non era quen de facer sufrir un animal para ter amigos. Non, el non era así. El era... como era. E, de súpeto, decatouse de que era preferible non lles gustar aos demais... a non gustarse a si mesmo.”

AVENTURA EN LIBRO - DISCO

A caza do ghazafello. Unha aventura en libro-disco, con textos de Denís M, Ilustracións de Sara López, música de Marcos Paiño interpretada pola Orquestra das Ánimas coas voces de Antón Reixa, Xurxo Souto, Ugía Pedreira, Pulpiño Viascón, García MC, Ico, Manolo Maseda, Coralie Yap e Chine.
Xerais, de novo, saca á luz un libro con algo máis. Se hai un días fora un espello flexible o que acompañaba o poemario de Antón Cortizas, agora presenta un libro que se complementa cun disco; unha estupenda obra, desas que dá gusto ter entre as mans, porque desde o papel ao tipo de letra, as marxes con todo o aire necesario, as cancións introducidas na historia como se se tratara dun musical, unhas ilustración moi ao caso onde descubrimos ¡por fin! Como é que son os ghazafellos. As cubertas onde o debuxo do ghazafello se introduce nunha fotogafía de natureza, de forma que a realidade e a ficción se entrecruzan igualq ue sucede na historia. Unha historia que posiblemente teña continuación e que habería que pensar en pasar á representación coa música en directo xunto coas actuacións de todos e cada un dos personaxes. Xurxo Souto como mestre de cerimonias introdúcenos no relato
“Xa non hai voltga atrás. Acabas de saír da estradaprincipal da túa vida e coller un ramal que conduce directamente á aventura!
Estaba tan preto de ti, aínda que non o soubeses, e agora por fin foi quen de atraparte.”

Premio Internacional Compostela de Álbums Ilustrados

A viaxe de Olaf de Martín León Barreto, acadou o IV Premio Internacional Compostela para álbums ilustrados 2011.
Kalandraka, promotora deste premio xunto co concello de Santiago, acaba de publicar a obra. Unhas ilustracións en tonos fríos e escuros abren a historia de Olaf, aquel que vivía nunha casa moi grande nun planeta moi pequeno, que sae a camiñar un día. No camiño atopa un peixe que ten a cola do revés, e aí instalámonos nas cores claras e luminosas, mentres o peixe vai canda Olaf e este segue atopando novos acompañantes: un cabalo alado e multicolor, un tigre arco da vella, un elefante elegante, o paxaro que sabía falar... e o lucecú, que aparece cando cae a noite, e os guía a todos eles nesa retahila acumulativa de volta á casa. Un texto sinxelo e unhas ilustracións que van pasando duns fondos a outros, dunhas cores a outras, nunha verdadeira viaxe multicolor onde cada páxina é un cadro estación unido ao anterior e seguinte pola figura de Olaf.

Así nolo conta o autor, na súa páxina, a chegada de Olaf...

"La caja
Hace unos días llegó el cartero.
Traía una caja.
Dentro de la caja había un planeta.
En el planeta vivía Olaj.
Olaj decidió salir a caminar...
y caminó..."

Poesía por un espello

Vaia tropa! de Antón Cortizas con ilustracións de Mª Reyes Guijarro, na colección Merlín. Unha man chea de poemas que seguen o xogo que lle dá título e que continúa na dedicatoria “a todos os tolos e tolas de amar”. Poesía con rima na presentación do libro e do autor, poesía xogo que se introduce tamén nas ilustracións e na tipografía, poesía sen sentido na maneira de ler dándolle voltas á páxina ou á cabeza, no absurdo das propostas, no surrealismo que o pasea do dereito e do revés. Un libro que poderíamos chamar toponímico “Camilo é de Muros e tiña un camelo (...)”, “En Baiona hai unha casa sen xanelas (...)”, “Naceu un volátil bebé no Rosal (...)”. Versos en líneas, versos en círculos ou en semicírculo; versos para ler en vertical ou en espiral, do dereito ou do revés, directamente ou en espello, con lupa ou sen anteollos, seguindo curvas imposibles, en forma de caligramas... poemas nos que todas as palabras comezan con f e outros que esperan a que o lector ou a lectora os completen. Para axudar, ademais do espello flexible que acompaña ao libro, unhas notas ao final dan pistas para que ninguén se despiste. As ilustracións acompañan moi ben os textos, moitas veces son elas o texto, outras adoptan os mesmos xogos que os poemas, de aí que non só lemos palabras senón tamén imaxes. Unha moi interesante aposta de Xerais.

SEGUNDAS PARTES

Hai libros que anuncian segundas partes, como aquel de Jacobo Fernández Serrano que acadara o premio Merlín 2009: Mil cousas poden pasar (Libro I). Agora, acaba de publicarse o Libro II.
Nel continúase unha das historias máis surreais que se escribiron nunca para pequenos e pequenas.

Así presentaban a primeira das entregas na páxina de Casa del Libro:

"Os fillos do rei do mar, Neda e Mercurín, caen na conta de que se achega o aniversario do seu pai, Pindo IV o Tratable, e aínda non teñen agasallo. Na procura dese galano desencadéanse as mil cousas que dan título a obra. A partir de aí, a narración vainos levando ao encontro dunha serie de personaxes insólitos e á sucesión de situacións imaxinativas e disparatadas na cidade de Nil, onde todo é posible, onde o surrealismo é o normal e o absurdo convértese en lóxico. O xurado do Premio sinalou que Mil cousas poden pasar. Libro I vainos amosando unha serie de pezas que acaban conformando de maneira totalmente natural un mosaico fermoso e único, construíndo un imaxinario propio e un mundo fantástico orixinal e novidoso, sólido e sen fisuras. Grazas ás pequenas (ou grandes) historias das personaxes que habitan a cidade de Nil, descubrimos un universo que trascende os límites desta novela e que non recorre a tópicos anteriores da literatura infantil."

Só queda dicir que a historia continúa levando a extremos máis radicais o que na primeira parte se avanzara; por exemplo, un neno que herda o oficio de sepultureiro de seu pai e fai unha gran labor de hixiene e educación cos mortos do cemiterio, converterase en alcalde (se ninguén o remedia) ... que máis se lle pode pedir á imaxinación

Libros que falan doutros libros, historias que remiten a outras

"O amor xurdiu no mercado, cando un mozo de pelo roxo lle regalou á princesa unha mazá, malia que lle podía caer un lapote dun garda real, que daquela non andaban con andrómenas. Marisela aproveitou a ocasión e, sorrindo con picardía, soltou unha frase para a historia:

–Non será esta a mazá envelenada de Brancaneves?"

Da presentación editorial do álbum Marisela e o roxo, recollemos o seguinte texto:

"A princesa Marisela argalla un divertido plan para que o seu príncipe, que non é azul senón roxo, a rescate da torre. O seu amado –que nada ten que ver cos caprichosos príncipes dos castelos veciños– burla muros e vixilancias e consegue entrar no cuarto da princesa. Moitos serán os encontros ás agachadas, pero para que o asunto acabe en voda, aínda que sexa por decreto e non por convicción, Romeo (que se chama así por ironías da historia) terá que enfrontarse cun terrible dragón –porque ata un dragón conseguiron, para lle dar ao asunto un toque serio… e sinistro!"

E así vai a historia, lembrando a de Brancaneves e cun mozo que se chama Romeo, coma aquel outro dunha historia de amor que todo o mundo coñece. O humor polo medio dos ecos no texto do autor e realizador audiovisual cubano, Geovanys García Vistorte, con imaxes do portugués André Letria, traducido por Laura Rubio.

Un libro galego finalista en Suecia

Esa é a noticia.

O libro Ollos de auga de Domingo Villar foi seleccionado pola Academia da novela negra sueca para a final do seu premio. Este autor é un dos que competirán nesta fase do premio á mellor novela negra traducida en 2010.

Ata este momento o único autor español ganador deste galardón, de gran tradición en Suecia, foi Vázquez Montalbán.

Así nolo contaron os medios de comunicación.

SEMPRE RODARI

Moito lle hai que agradecer a Kalandraka que nos traia, de novo, libros imprescindibles como este de Gianni Rodari: Contos por teléfono. E, aínda máis, que o faga cunha presentación e ilustrado con toda a creatividade posible, neste caso, da man de man de Pablo Otero "Peixe", un artista surrealista que tan bo facer nos ten entregado, como aquelas 303 adiviñas de Gloria Sánchez, pasando por Rato Pincho da mesma autora, Cidades de Fran Alonso, Deseñadora de hora en hora de Xoán Babarro, O príncipe das sombras de Milan ou Un porco e unha vaca xa fan zoolóxico de Paula Carballeira. Nunha e outra obra, recoñecible o seu estilo e unha e outra vez apostando por ir máis lonxe...

De Gianni Rodari e os seus contos só dicir que sempre están de actualidade. Estes setenta relatos breves son mostras dunha imaxinación potente que abre portas á creatividade de quen os le.

NOVO ÁLBUM ILUSTRADO

Troco de Roberto Castro con ilustracións de Margherita Micheli, na colección O para pequenos lectores da editorial OQO.

Trata dun troco, entre obxectos. Porque cando algo non che serve podes cambialo por outra cousa, porque o troco é algo tan válido coma o acto de mercar e vender. Neste caso, pártese dun engaño que volve a quen pretendeu estafar. Pero sobre todo trata do acto de ler, porque ao tempo que ten lugar o cambio de silla por tallo, de tallo por sofá, de sofá por balancín e de balancín por unha cadeira nova (ou iso era o que cría) o ovella protagonista... Dicíamos que ao tempo que ten lugar o troco, a ovella anda a ler o conto dos tres porqueiños e estes entran nas ilustracións da historia participando nos sucesos. Unha historia dentro da historia.

Os contos actuais onde non queda máis remedio que facer referencia a contos anteriores. Isto pode ser o mellor da historia, xunto coas imaxes que introducen -do mesmo xeito- uns personaxes na historia dos outros. A modo de bonecas rusas e de conto circular.

UNHA NOVIDADE, EN BANDA DESEÑADA

Punto de fuga de Miguel Cuba, publicado por Demo editorial (unha editora que está a mostrar o seu bo facer neste campo e nestes tempos).

Unha novidade a ter en conta, despois de ler o que, sobre o libro, escribe Miguelanxo Prado.

"Punto de fuga fala de realidades ben próximas, dalgúns dos conflitos cotiáns dun grupo social e xeracional claramente indentificable, da desorientación, as contradicións, as dúbidas de persoas que están día a día a o noso carón, se non somos nós mesmos versións do protagonista de historia ou dalgún dos seus amigos e compañeiros...Déixanos diante dun paradigma desta xeración en crise, un anaco de vida con selo de autenticidade, en tempo presente e impreciso futuro, lonxe dos tan abondosos e reiterativos relatos de postadolescentes nostálxicos, dos exercicios autobiográficos compracentes e triviais.Miguel Cuba amosa nesta obra todas a s súas potencialidades como autor de cómic e fai unha achega madura, necesaria e importante á banda deseñada galega".

Un novo libro de Paul Jennings

Dentro das boas traducións ás que nos ten acostumados Galaxia, aparece na colección Árbore Que desfeita! traducida por Dolores Martínez Torres e ilustrada por Marta Álvarez.

Unha colección de contos como sempre cheos de ternura, de humor e desa inocencia que ás veces se empapa de tristeza.

Na presentación editorial dísenos "É un libro grande que contén historias moi curs, moi divertidas e que servirán para que aprendas a ver cousas moi cotiás doutra maneira. Historias de malos disparatados. Humor e irreverencia no novo libro do autor de Vaiche boa!"

Calquera deles é unha xoia, desde o primeiro deles que lle achega a ilustración á cuberta, no que se nos conta a historia dun neno salvaxe que se cubre co máis extraordinario, con morcegos, e que con eles tamén consegue voar; aquel outro tan hiperbólico no que a terquedade dun avó e un neto fai medrar unha árbore no lugar máis inverosímil... ou aquel no que un rapaz ha de decidir de que lado do soño quere quedar nun profundo alarde literario.

Corramos a seguir lendo!

FEBRE de Héctor Carré

Pois si, si, si...! Xaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Non vos amontoedes!

Certo!!

Trátase de Febre de Héctor Carré, último premio Fundación Claudio Sanmartín de Novacaixagalicia.

Acaba de saír da editorial Xerais, dentro da colección Fóra de Xogo, coas súas tapas duras e unha boa historia dentro.

Un avó cóntalle á súa neta adolescente unha historia roubándolle a súa atención ás pantallas que contan outras historias. Quere mostrarlle como todas as rapazas da súa idade, de todos os tempos, teñen problemas de entendimento cos pais, e ao tempo, ensinarlle parte da historia da súa familia.

Febre responde á febre do wolframio, aquela que tivo lugar entre entre nós nos tempos da primeira posquerra. Coma a febre do ouro é unha enfermidade social, unha situación límite onde cada un asume o papel que lle toca: de desgraciados a maioría, de negociantes e novos ricos outros, de aproveitados moitos,... O rol de cada un deles está claro, o das forzas do orden e o dos que foron expulsados para moverse nas lindes. Unha moza como Guillermo Tell, como Pepa a Loba, convertendo a debilidade en fortaleza móvese entre todo ese desastre social e entre espías...

Situada en Noia e Lousame, móstranos lugares coñecidos como o casino da vila onde ata hai ben pouco eran famosas as timbas e personaxes tamén recoñecibles, como ese Marelo do que Avilés de Taramancos falara xa nas crónicas recollidas en Obra viva. Por iso, esta é unha boa ocasión para desfrutar da novela e ir dela a outras que tratan os mesmos temas como Cabalo de ouros de Freixanes, e a outros libros como o citado de Avilés ou os libros de historia de Noia de Agrafoxo.

ADIVIÑA... DE QUE LIBRO SE TRATA?

Del recollemos un par de perlas:
A respecto de Goebbels e a derrota do exército alemán en Stalingrado... “O caso é que, co seu estilo cínico e mentireiro de sempre, fixo discursos afirmando que un golpe como aquel só serviría para fortalecer aínda máis a Alemaña, que despois de recuperarse dunha desgraza tan grande sería, daquela si, definitivamente invencible. Dicía iso porque sabía que a xente empezaba a pensar precisamente o contrario. Empezaba a pensar que quizais o alemáns non eran tan invencibles como parecían. Aquel diaño era un xenio da propaganda política. Parecerache estraño, pero ese estilo aínda se utiliza hoxe en día. Trátase de negar a evidencia co maior descaro e acusar de mentireiros aos que din a verdade. É un estilo propio das ditaduras máis tamén serve para manter firmes as bases do teu partido despois dunha derrota electoral ou de calquera contratempo importante. Despois cambian o discurso contando con que a memoria colectiva é dçebil e intentan crecer de novo”
Ou esta outra
“Canto máis estúpido sexa o discurso máis absoluto é o poder”.

Acaba de saír e ten premio. Que o escribe é home e dedícase fundamentalmente a esa outra arte que tamén conta. (... e xa debe chegar)

UNHA SERIE co seu trailer

Planeta Mincha, de Manel Cráneo.

Esta serie destinada aos primeiros lectores publicada dentro da colección Ler é vivir de Everest Galicia.

Recollemos da nota de prensa:

Trata das mil inquedanzas do protagonista, un científico orixinario das pradarías de Vërdia, unha das rexións do Planeta Mincha. O seu lugar de nacemento na pequena aldea de Hirflä chamada Virdüña, xunto cos seus costumes constitúen os aspectos máis atractivos dunha das primeiras entregas que baixo o título Diario de Pichük dá a coñecer Quen é Pichük? O seu autor, Manel Cráneo, recrea un mundo imaxinario con habitantes aos que lles gusta reflexionar e facer as cousas con calma, por iso entre outros detalles, tardan un ano en poñerlle nome aos seus fillos.
O autor (do texto e as imaxes) é o debuxante e ilustrador Miguel Cráneo (A Coruña, 19973), alguén que vén amosando unha ampla actividade desde mediados dos anos noventa, cando promoveu numerosos fanzines. Así mesmo, Cráneo participou nas dúas etapas da revista Golfiño —realizando a serie A fraga Milmañas con guións de Carlos Amil— asemade que traballos seus viron a luz en cabeceiras colectivas como BD Banda, Barsowia ou Subterfuge. Ex presidente da Asociación Galega de Profesionais da Ilustración (AGPI), liderou a súa práctica refundación en 2003. Nesa xeira foi tamén o principal promotor, con Kike Benlloch, do Colectivo Chapapote, resposta ao desastre do Prestige coa participación de ducias de ilustradores. Ademais dunha longa experiencia en cartelismo e publicidade, Cráneo é o responsable do storyboard de diversos filmes e curtametraxes.

MÁIS BANDA DESEÑADA en promoción

Un novo video promocional. Esta vez trátase da obra A man do diaño de Brais Rodríguez, publicado por Demo editorial.

O autor, Brais Rodríguez, conseguiu o Premio Castelao de Cómic con esta obra. El, pertence á xeneración dos xoves dibuxantes que están impulsando o cómic en Galicia e reclaman poder desenvolver a súa carreira aquí, sen ter que exportar o seu talento.
"A man do diaño é un alegato antibelicista de estilo moderno e vinculado ao novo cómic europeo", en palabras do organizador do certame e presidente do xurado Miguelanxo Prado.

Brais Rodríguez é licenciado en Bellas Artes e foi combinando a súa faceta de debuxante ca de pintor ata que o mundo do cómic o atraiu ao completo. Foi cofundador do fanzine 'Carne Líquida' e un dos autores fixos da revista 'Barsowia'.

NOVELA GRÁFICA EN GALEGO

Cabana de Balieiros de Tokio.

Unha novela gráfica que conta unha historia de intriga ambientada na Costa da Morte, nunha vila dedicada á caza de baleas, en pleno século XIX. Nesta obra atopamos referencias a feitos históricos como o naufraxio do buque Serpent perto do cabo Vilán.

Tokio sorpréndenos con este cómic editado por Demo Editora.

REVISTA DE BANDA DESEÑADA INFANTIL

Recollemos do blogue de Kiko sa Silva
"Fiz, unha revista para iniciar aos nenos no cómic, aproveitando o éxito e a estrutura de Retranca. Poderase ver no Salón de Barcelona e sairá en galego e en español.
Será unha revista bimestral que sairá en quioscos, en galego en Galicia e en español para o resto de España. Un proxecto sen subvencións, outra vez. A revista chámase FIZ, a revista do neno máis porco do mundo. A idea é aproveitar o éxito do personaxe para entrar na casa dos rapaces sen ter que acudir aos personaxes das series de TV. Sei que a experiencia errada de Míster K está recente (Aínda que eu asinaría xa por poder chegar a sacar todos os números que se editaron de ela!!). Pero creo que debemos de tentar recuperar o mercado dos nenos no cómic español, que o temos descoidado, e que quizais a experiencia en quioscos de Retranca axude a atraer novos lectores aos quioscos.
Trátase de facer unha revista pensada para os nenos, politicamente incorrecta, de historietas feitas por autores españois e sobre todo tentando entreter. Cadro de persoal de luxo: Mel, Monteys, Fernando Iglesias (Kohell), Ed Carosia & Diego Arandojo, un relato de Manuel Lourenzo ilustrado por Víctor Rivas, Jali, José Domingo, Alex Fuentes & Busquet, Vergara & Olivares, Jorge García & Sagar e eu mesmo".

NOVIDADES. A partir de oito anos.

Unha de OQO na colección Q.
Unha historia de medo (agora que se achega o Samaín e defuntos) salpresada de humor para tratar o sempre negro tema da morte. Pablo Albo é o autor deste relato no que os zombis se mesturan con personaxes ao estilo do frautista de Hamelín que levaba con el aquelo que molestaba ou con lembranzas de experiencias como as das vacas tolas. O que tal fai unha alimentación inadecuada!
A irreverencia comeza co nome da vila, Matamala, onde teñen lugar os sucesos, para continuar coa escolla dos protagonistas: un grupo de galiñas que á súa vez comeron o millo afectado polo primeiro raio da lúa chea en noite de defuntos; a partir de aí unha historia de zombis imposibles de matar ou morrer, por moitos anacos que fagas dos polos, noite plenas de loucura con polos fragmentarios correndo polos camiños e con eles que tiveron a desdita de comelos á súa vez... Observando a situación os humanos: o dono das mazurcas que as vendeu, o gandeiro que llas dá aos pitos, o empregado da carnicería, o crego, ... e outros.Mikel Mardones, desde as ilustracións, completando o relato e introducindo outras asociacións moi ao caso. como ese Frankestein que semella drogarse, esa aldea que é unha das nosas e case a recoñecemos con nome propio... nunhas imaxes de gran riqueza que non esqueceremos.
O ano que os pitos perderon a cabeza será inesquecible, sen dúbida.