Rede Lectura

CONTOS PARA CONTAR coas súas bolsas de tela e...

2012-01-10T13:19:00.005Z

Un destes días coñecín un par de contos para ler "por conta allea" (como moi ben di Juana). Contos que se poden contar a meniños a partir dos dous anos (así aparece no paratexto).

Contos que veñen en papel, pero tamén cunha bolsa de tea da que sacamos os personaxes para colocar sobre a tela e ir contando a historia.

Son da autoría de Mª Luísa Mosquera Sastre, que ademais de versionar o conto tradicional, realiza as ilustracións e unhas orientacións/suxerencias para os adultos mediadores.

Ler en voz alta. Lerlles, ao tempo que se xoga cos personaxes, ao tempo que xa o pequeno ou a pequena vai escollendo o obxecto e pegándoo. Lerlles para que lean.

Desta colección son

O galo tripi trape e A bolsa da pitiña, publicados pola editora Primerapersona. Por certo, a moi bo prezo; algo a ter en conta nestes tempos.

ANO DE CELSO EMILIO FERREIRO

2011-12-30T11:39:00.005Z

Pois si, o próximo ano 2012 será tamén ano de Celso Emilio Ferreiro, así o declarou o Parlamento de Galicia. Neste 2012, cumpriranse cincuenta anos de Longa noite de pedra e o autor cumpriría cen este vindeiro 4 de xaneiro.

Xa fixeramos unha entrada coa selección poética de Kalandraka, pero este será un bo momento para lembrala, e xunto a ela, as antoloxías realizadas nas Ediciones de la Torre, editora á que tanto temos que agradecer cando falamos de poesía e infancia/xuventude. Este selección fora realizada por Antonio García Teijeiro.

Tamén podemos atopar, poemas seus musicados en Son de poetas. É o caso de "Monólogo do vello traballador", "Deitado frente ao mar", "Irmaus", "Lendo certo período menstrual", "Longa noite de pedra" e os de amor: "Eu en ti" e "Xaneiro 1972 II".

Volver a Celso Emilio Ferreiro será un pracer.

Algo máis sobre o libro – disco

2011-12-05T12:14:00.003Z

Algo máis sobre o libro – disco...
Si, ir lendo ao tempo que imos escoitando as cancións relacionadas coa historia... no momento no que corresponde.
Un relato protagonizado por un deses nenos que non teñen amigos e está desexoso de atopalos, disposto a que incluso se burlen del por non correr o risco de non intentalo: Lois, un neno de doce anos, pequeno e miúdo, de pelo crecho con roupa pasada de moda, ... un rariño!
Ese rapaz ao quen lle van a pasar cousas, ten moito que dicirnos de como se converte un en marxinado sen tan sequera darse conta, e sobre todo, de como hai cousas moito máis importantes que gustarlle aos demais... Vexamos:
“Lois pensou como se vería o mundo sendo tan pequeniño..., o medo que podería sentir entre os humanos... E entón visualizou de novo ese Lois triunfador, levando o ghazafello á vila coma un trofeo, rindo mentres Furelos e os mangallóns facían burlas á conta da coitada criatura... e decatouse de que el non era ese Lois... É máis, ese Lois non lle caía nada ben. El non era quen de facer sufrir un animal para ter amigos. Non, el non era así. El era... como era. E, de súpeto, decatouse de que era preferible non lles gustar aos demais... a non gustarse a si mesmo.”

AVENTURA EN LIBRO - DISCO

2011-12-02T13:21:00.005Z

A caza do ghazafello. Unha aventura en libro-disco, con textos de Denís M, Ilustracións de Sara López, música de Marcos Paiño interpretada pola Orquestra das Ánimas coas voces de Antón Reixa, Xurxo Souto, Ugía Pedreira, Pulpiño Viascón, García MC, Ico, Manolo Maseda, Coralie Yap e Chine.
Xerais, de novo, saca á luz un libro con algo máis. Se hai un días fora un espello flexible o que acompañaba o poemario de Antón Cortizas, agora presenta un libro que se complementa cun disco; unha estupenda obra, desas que dá gusto ter entre as mans, porque desde o papel ao tipo de letra, as marxes con todo o aire necesario, as cancións introducidas na historia como se se tratara dun musical, unhas ilustración moi ao caso onde descubrimos ¡por fin! Como é que son os ghazafellos. As cubertas onde o debuxo do ghazafello se introduce nunha fotogafía de natureza, de forma que a realidade e a ficción se entrecruzan igualq ue sucede na historia. Unha historia que posiblemente teña continuación e que habería que pensar en pasar á representación coa música en directo xunto coas actuacións de todos e cada un dos personaxes. Xurxo Souto como mestre de cerimonias introdúcenos no relato
“Xa non hai voltga atrás. Acabas de saír da estradaprincipal da túa vida e coller un ramal que conduce directamente á aventura!
Estaba tan preto de ti, aínda que non o soubeses, e agora por fin foi quen de atraparte.”

Premio Internacional Compostela de Álbums Ilustrados

2011-12-01T11:02:00.008Z

A viaxe de Olaf de Martín León Barreto, acadou o IV Premio Internacional Compostela para álbums ilustrados 2011.
Kalandraka, promotora deste premio xunto co concello de Santiago, acaba de publicar a obra. Unhas ilustracións en tonos fríos e escuros abren a historia de Olaf, aquel que vivía nunha casa moi grande nun planeta moi pequeno, que sae a camiñar un día. No camiño atopa un peixe que ten a cola do revés, e aí instalámonos nas cores claras e luminosas, mentres o peixe vai canda Olaf e este segue atopando novos acompañantes: un cabalo alado e multicolor, un tigre arco da vella, un elefante elegante, o paxaro que sabía falar... e o lucecú, que aparece cando cae a noite, e os guía a todos eles nesa retahila acumulativa de volta á casa. Un texto sinxelo e unhas ilustracións que van pasando duns fondos a outros, dunhas cores a outras, nunha verdadeira viaxe multicolor onde cada páxina é un cadro estación unido ao anterior e seguinte pola figura de Olaf.

Así nolo conta o autor, na súa páxina, a chegada de Olaf...

"La caja
Hace unos días llegó el cartero.
Traía una caja.
Dentro de la caja había un planeta.
En el planeta vivía Olaj.
Olaj decidió salir a caminar...
y caminó..."

Poesía por un espello

2011-11-30T16:07:00.003Z

Vaia tropa! de Antón Cortizas con ilustracións de Mª Reyes Guijarro, na colección Merlín. Unha man chea de poemas que seguen o xogo que lle dá título e que continúa na dedicatoria “a todos os tolos e tolas de amar”. Poesía con rima na presentación do libro e do autor, poesía xogo que se introduce tamén nas ilustracións e na tipografía, poesía sen sentido na maneira de ler dándolle voltas á páxina ou á cabeza, no absurdo das propostas, no surrealismo que o pasea do dereito e do revés. Un libro que poderíamos chamar toponímico “Camilo é de Muros e tiña un camelo (...)”, “En Baiona hai unha casa sen xanelas (...)”, “Naceu un volátil bebé no Rosal (...)”. Versos en líneas, versos en círculos ou en semicírculo; versos para ler en vertical ou en espiral, do dereito ou do revés, directamente ou en espello, con lupa ou sen anteollos, seguindo curvas imposibles, en forma de caligramas... poemas nos que todas as palabras comezan con f e outros que esperan a que o lector ou a lectora os completen. Para axudar, ademais do espello flexible que acompaña ao libro, unhas notas ao final dan pistas para que ninguén se despiste. As ilustracións acompañan moi ben os textos, moitas veces son elas o texto, outras adoptan os mesmos xogos que os poemas, de aí que non só lemos palabras senón tamén imaxes. Unha moi interesante aposta de Xerais.

SEGUNDAS PARTES

2011-11-22T13:26:00.006Z

Hai libros que anuncian segundas partes, como aquel de Jacobo Fernández Serrano que acadara o premio Merlín 2009: Mil cousas poden pasar (Libro I). Agora, acaba de publicarse o Libro II.
Nel continúase unha das historias máis surreais que se escribiron nunca para pequenos e pequenas.

Así presentaban a primeira das entregas na páxina de Casa del Libro:

"Os fillos do rei do mar, Neda e Mercurín, caen na conta de que se achega o aniversario do seu pai, Pindo IV o Tratable, e aínda non teñen agasallo. Na procura dese galano desencadéanse as mil cousas que dan título a obra. A partir de aí, a narración vainos levando ao encontro dunha serie de personaxes insólitos e á sucesión de situacións imaxinativas e disparatadas na cidade de Nil, onde todo é posible, onde o surrealismo é o normal e o absurdo convértese en lóxico. O xurado do Premio sinalou que Mil cousas poden pasar. Libro I vainos amosando unha serie de pezas que acaban conformando de maneira totalmente natural un mosaico fermoso e único, construíndo un imaxinario propio e un mundo fantástico orixinal e novidoso, sólido e sen fisuras. Grazas ás pequenas (ou grandes) historias das personaxes que habitan a cidade de Nil, descubrimos un universo que trascende os límites desta novela e que non recorre a tópicos anteriores da literatura infantil."

Só queda dicir que a historia continúa levando a extremos máis radicais o que na primeira parte se avanzara; por exemplo, un neno que herda o oficio de sepultureiro de seu pai e fai unha gran labor de hixiene e educación cos mortos do cemiterio, converterase en alcalde (se ninguén o remedia) ... que máis se lle pode pedir á imaxinación

Libros que falan doutros libros, historias que remiten a outras

2011-11-21T22:54:00.005Z

"O amor xurdiu no mercado, cando un mozo de pelo roxo lle regalou á princesa unha mazá, malia que lle podía caer un lapote dun garda real, que daquela non andaban con andrómenas. Marisela aproveitou a ocasión e, sorrindo con picardía, soltou unha frase para a historia:

–Non será esta a mazá envelenada de Brancaneves?"

Da presentación editorial do álbum Marisela e o roxo, recollemos o seguinte texto:

"A princesa Marisela argalla un divertido plan para que o seu príncipe, que non é azul senón roxo, a rescate da torre. O seu amado –que nada ten que ver cos caprichosos príncipes dos castelos veciños– burla muros e vixilancias e consegue entrar no cuarto da princesa. Moitos serán os encontros ás agachadas, pero para que o asunto acabe en voda, aínda que sexa por decreto e non por convicción, Romeo (que se chama así por ironías da historia) terá que enfrontarse cun terrible dragón –porque ata un dragón conseguiron, para lle dar ao asunto un toque serio… e sinistro!"

E así vai a historia, lembrando a de Brancaneves e cun mozo que se chama Romeo, coma aquel outro dunha historia de amor que todo o mundo coñece. O humor polo medio dos ecos no texto do autor e realizador audiovisual cubano, Geovanys García Vistorte, con imaxes do portugués André Letria, traducido por Laura Rubio.

Un libro galego finalista en Suecia

2011-11-20T23:05:00.005Z

Esa é a noticia.

O libro Ollos de auga de Domingo Villar foi seleccionado pola Academia da novela negra sueca para a final do seu premio. Este autor é un dos que competirán nesta fase do premio á mellor novela negra traducida en 2010.

Ata este momento o único autor español ganador deste galardón, de gran tradición en Suecia, foi Vázquez Montalbán.

Así nolo contaron os medios de comunicación.

SEMPRE RODARI

2011-10-27T09:57:00.003+01:00

Moito lle hai que agradecer a Kalandraka que nos traia, de novo, libros imprescindibles como este de Gianni Rodari: Contos por teléfono. E, aínda máis, que o faga cunha presentación e ilustrado con toda a creatividade posible, neste caso, da man de man de Pablo Otero "Peixe", un artista surrealista que tan bo facer nos ten entregado, como aquelas 303 adiviñas de Gloria Sánchez, pasando por Rato Pincho da mesma autora, Cidades de Fran Alonso, Deseñadora de hora en hora de Xoán Babarro, O príncipe das sombras de Milan ou Un porco e unha vaca xa fan zoolóxico de Paula Carballeira. Nunha e outra obra, recoñecible o seu estilo e unha e outra vez apostando por ir máis lonxe...

De Gianni Rodari e os seus contos só dicir que sempre están de actualidade. Estes setenta relatos breves son mostras dunha imaxinación potente que abre portas á creatividade de quen os le.

NOVO ÁLBUM ILUSTRADO

2011-10-26T15:36:00.003+01:00

Troco de Roberto Castro con ilustracións de Margherita Micheli, na colección O para pequenos lectores da editorial OQO.

Trata dun troco, entre obxectos. Porque cando algo non che serve podes cambialo por outra cousa, porque o troco é algo tan válido coma o acto de mercar e vender. Neste caso, pártese dun engaño que volve a quen pretendeu estafar. Pero sobre todo trata do acto de ler, porque ao tempo que ten lugar o cambio de silla por tallo, de tallo por sofá, de sofá por balancín e de balancín por unha cadeira nova (ou iso era o que cría) o ovella protagonista... Dicíamos que ao tempo que ten lugar o troco, a ovella anda a ler o conto dos tres porqueiños e estes entran nas ilustracións da historia participando nos sucesos. Unha historia dentro da historia.

Os contos actuais onde non queda máis remedio que facer referencia a contos anteriores. Isto pode ser o mellor da historia, xunto coas imaxes que introducen -do mesmo xeito- uns personaxes na historia dos outros. A modo de bonecas rusas e de conto circular.

UNHA NOVIDADE, EN BANDA DESEÑADA

2011-10-24T12:05:00.008+01:00

Punto de fuga de Miguel Cuba, publicado por Demo editorial (unha editora que está a mostrar o seu bo facer neste campo e nestes tempos).

Unha novidade a ter en conta, despois de ler o que, sobre o libro, escribe Miguelanxo Prado.

"Punto de fuga fala de realidades ben próximas, dalgúns dos conflitos cotiáns dun grupo social e xeracional claramente indentificable, da desorientación, as contradicións, as dúbidas de persoas que están día a día a o noso carón, se non somos nós mesmos versións do protagonista de historia ou dalgún dos seus amigos e compañeiros...Déixanos diante dun paradigma desta xeración en crise, un anaco de vida con selo de autenticidade, en tempo presente e impreciso futuro, lonxe dos tan abondosos e reiterativos relatos de postadolescentes nostálxicos, dos exercicios autobiográficos compracentes e triviais.Miguel Cuba amosa nesta obra todas a s súas potencialidades como autor de cómic e fai unha achega madura, necesaria e importante á banda deseñada galega".

Un novo libro de Paul Jennings

2011-10-20T23:27:00.004+01:00

Dentro das boas traducións ás que nos ten acostumados Galaxia, aparece na colección Árbore Que desfeita! traducida por Dolores Martínez Torres e ilustrada por Marta Álvarez.

Unha colección de contos como sempre cheos de ternura, de humor e desa inocencia que ás veces se empapa de tristeza.

Na presentación editorial dísenos "É un libro grande que contén historias moi curs, moi divertidas e que servirán para que aprendas a ver cousas moi cotiás doutra maneira. Historias de malos disparatados. Humor e irreverencia no novo libro do autor de Vaiche boa!"

Calquera deles é unha xoia, desde o primeiro deles que lle achega a ilustración á cuberta, no que se nos conta a historia dun neno salvaxe que se cubre co máis extraordinario, con morcegos, e que con eles tamén consegue voar; aquel outro tan hiperbólico no que a terquedade dun avó e un neto fai medrar unha árbore no lugar máis inverosímil... ou aquel no que un rapaz ha de decidir de que lado do soño quere quedar nun profundo alarde literario.

Corramos a seguir lendo!

FEBRE de Héctor Carré

2011-10-20T11:12:00.007+01:00

Pois si, si, si...! Xaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Non vos amontoedes!

Certo!!

Trátase de Febre de Héctor Carré, último premio Fundación Claudio Sanmartín de Novacaixagalicia.

Acaba de saír da editorial Xerais, dentro da colección Fóra de Xogo, coas súas tapas duras e unha boa historia dentro.

Un avó cóntalle á súa neta adolescente unha historia roubándolle a súa atención ás pantallas que contan outras historias. Quere mostrarlle como todas as rapazas da súa idade, de todos os tempos, teñen problemas de entendimento cos pais, e ao tempo, ensinarlle parte da historia da súa familia.

Febre responde á febre do wolframio, aquela que tivo lugar entre entre nós nos tempos da primeira posquerra. Coma a febre do ouro é unha enfermidade social, unha situación límite onde cada un asume o papel que lle toca: de desgraciados a maioría, de negociantes e novos ricos outros, de aproveitados moitos,... O rol de cada un deles está claro, o das forzas do orden e o dos que foron expulsados para moverse nas lindes. Unha moza como Guillermo Tell, como Pepa a Loba, convertendo a debilidade en fortaleza móvese entre todo ese desastre social e entre espías...

Situada en Noia e Lousame, móstranos lugares coñecidos como o casino da vila onde ata hai ben pouco eran famosas as timbas e personaxes tamén recoñecibles, como ese Marelo do que Avilés de Taramancos falara xa nas crónicas recollidas en Obra viva. Por iso, esta é unha boa ocasión para desfrutar da novela e ir dela a outras que tratan os mesmos temas como Cabalo de ouros de Freixanes, e a outros libros como o citado de Avilés ou os libros de historia de Noia de Agrafoxo.

ADIVIÑA... DE QUE LIBRO SE TRATA?

2011-10-18T09:24:00.004+01:00

Del recollemos un par de perlas:
A respecto de Goebbels e a derrota do exército alemán en Stalingrado... “O caso é que, co seu estilo cínico e mentireiro de sempre, fixo discursos afirmando que un golpe como aquel só serviría para fortalecer aínda máis a Alemaña, que despois de recuperarse dunha desgraza tan grande sería, daquela si, definitivamente invencible. Dicía iso porque sabía que a xente empezaba a pensar precisamente o contrario. Empezaba a pensar que quizais o alemáns non eran tan invencibles como parecían. Aquel diaño era un xenio da propaganda política. Parecerache estraño, pero ese estilo aínda se utiliza hoxe en día. Trátase de negar a evidencia co maior descaro e acusar de mentireiros aos que din a verdade. É un estilo propio das ditaduras máis tamén serve para manter firmes as bases do teu partido despois dunha derrota electoral ou de calquera contratempo importante. Despois cambian o discurso contando con que a memoria colectiva é dçebil e intentan crecer de novo”
Ou esta outra
“Canto máis estúpido sexa o discurso máis absoluto é o poder”.

Acaba de saír e ten premio. Que o escribe é home e dedícase fundamentalmente a esa outra arte que tamén conta. (... e xa debe chegar)

UNHA SERIE co seu trailer

2011-10-14T08:35:00.004+01:00

Planeta Mincha, de Manel Cráneo.

Esta serie destinada aos primeiros lectores publicada dentro da colección Ler é vivir de Everest Galicia.

Recollemos da nota de prensa:

Trata das mil inquedanzas do protagonista, un científico orixinario das pradarías de Vërdia, unha das rexións do Planeta Mincha. O seu lugar de nacemento na pequena aldea de Hirflä chamada Virdüña, xunto cos seus costumes constitúen os aspectos máis atractivos dunha das primeiras entregas que baixo o título Diario de Pichük dá a coñecer Quen é Pichük? O seu autor, Manel Cráneo, recrea un mundo imaxinario con habitantes aos que lles gusta reflexionar e facer as cousas con calma, por iso entre outros detalles, tardan un ano en poñerlle nome aos seus fillos.
O autor (do texto e as imaxes) é o debuxante e ilustrador Miguel Cráneo (A Coruña, 19973), alguén que vén amosando unha ampla actividade desde mediados dos anos noventa, cando promoveu numerosos fanzines. Así mesmo, Cráneo participou nas dúas etapas da revista Golfiño —realizando a serie A fraga Milmañas con guións de Carlos Amil— asemade que traballos seus viron a luz en cabeceiras colectivas como BD Banda, Barsowia ou Subterfuge. Ex presidente da Asociación Galega de Profesionais da Ilustración (AGPI), liderou a súa práctica refundación en 2003. Nesa xeira foi tamén o principal promotor, con Kike Benlloch, do Colectivo Chapapote, resposta ao desastre do Prestige coa participación de ducias de ilustradores. Ademais dunha longa experiencia en cartelismo e publicidade, Cráneo é o responsable do storyboard de diversos filmes e curtametraxes.

MÁIS BANDA DESEÑADA en promoción

2011-10-13T08:24:00.005+01:00

Un novo video promocional. Esta vez trátase da obra A man do diaño de Brais Rodríguez, publicado por Demo editorial.

O autor, Brais Rodríguez, conseguiu o Premio Castelao de Cómic con esta obra. El, pertence á xeneración dos xoves dibuxantes que están impulsando o cómic en Galicia e reclaman poder desenvolver a súa carreira aquí, sen ter que exportar o seu talento.
"A man do diaño é un alegato antibelicista de estilo moderno e vinculado ao novo cómic europeo", en palabras do organizador do certame e presidente do xurado Miguelanxo Prado.

Brais Rodríguez é licenciado en Bellas Artes e foi combinando a súa faceta de debuxante ca de pintor ata que o mundo do cómic o atraiu ao completo. Foi cofundador do fanzine 'Carne Líquida' e un dos autores fixos da revista 'Barsowia'.

NOVELA GRÁFICA EN GALEGO

2011-10-11T12:00:00.016+01:00

Cabana de Balieiros de Tokio.

Unha novela gráfica que conta unha historia de intriga ambientada na Costa da Morte, nunha vila dedicada á caza de baleas, en pleno século XIX. Nesta obra atopamos referencias a feitos históricos como o naufraxio do buque Serpent perto do cabo Vilán.

Tokio sorpréndenos con este cómic editado por Demo Editora.

REVISTA DE BANDA DESEÑADA INFANTIL

2011-10-07T09:12:00.003+01:00

Recollemos do blogue de Kiko sa Silva
"Fiz, unha revista para iniciar aos nenos no cómic, aproveitando o éxito e a estrutura de Retranca. Poderase ver no Salón de Barcelona e sairá en galego e en español.
Será unha revista bimestral que sairá en quioscos, en galego en Galicia e en español para o resto de España. Un proxecto sen subvencións, outra vez. A revista chámase FIZ, a revista do neno máis porco do mundo. A idea é aproveitar o éxito do personaxe para entrar na casa dos rapaces sen ter que acudir aos personaxes das series de TV. Sei que a experiencia errada de Míster K está recente (Aínda que eu asinaría xa por poder chegar a sacar todos os números que se editaron de ela!!). Pero creo que debemos de tentar recuperar o mercado dos nenos no cómic español, que o temos descoidado, e que quizais a experiencia en quioscos de Retranca axude a atraer novos lectores aos quioscos.
Trátase de facer unha revista pensada para os nenos, politicamente incorrecta, de historietas feitas por autores españois e sobre todo tentando entreter. Cadro de persoal de luxo: Mel, Monteys, Fernando Iglesias (Kohell), Ed Carosia & Diego Arandojo, un relato de Manuel Lourenzo ilustrado por Víctor Rivas, Jali, José Domingo, Alex Fuentes & Busquet, Vergara & Olivares, Jorge García & Sagar e eu mesmo".

NOVIDADES. A partir de oito anos.

2011-10-05T09:20:00.005+01:00

Unha de OQO na colección Q.
Unha historia de medo (agora que se achega o Samaín e defuntos) salpresada de humor para tratar o sempre negro tema da morte. Pablo Albo é o autor deste relato no que os zombis se mesturan con personaxes ao estilo do frautista de Hamelín que levaba con el aquelo que molestaba ou con lembranzas de experiencias como as das vacas tolas. O que tal fai unha alimentación inadecuada!
A irreverencia comeza co nome da vila, Matamala, onde teñen lugar os sucesos, para continuar coa escolla dos protagonistas: un grupo de galiñas que á súa vez comeron o millo afectado polo primeiro raio da lúa chea en noite de defuntos; a partir de aí unha historia de zombis imposibles de matar ou morrer, por moitos anacos que fagas dos polos, noite plenas de loucura con polos fragmentarios correndo polos camiños e con eles que tiveron a desdita de comelos á súa vez... Observando a situación os humanos: o dono das mazurcas que as vendeu, o gandeiro que llas dá aos pitos, o empregado da carnicería, o crego, ... e outros.
Mikel Mardones, desde as ilustracións, completando o relato e introducindo outras asociacións moi ao caso. como ese Frankestein que semella drogarse, esa aldea que é unha das nosas e case a recoñecemos con nome propio... nunhas imaxes de gran riqueza que non esqueceremos.
O ano que os pitos perderon a cabeza será inesquecible, sen dúbida.

E ... MÁIS

2011-10-04T12:41:00.004+01:00

Dous libros, dúas traducións na colección de Arte de FAKTORÍA K. O de Picasso (Guernica) do que xa falamos e este outro de Velázquez, As Meninas. Un cadro que permite moitas miradas, moitas ópticas desde a que miralo.
Como no caso anterior, trátase de obras de Claire D’Harcourt, que combinan equilibradamente texto e imaxe, que analizan detalles artísticos do lenzo, desde a técnica pictórica ata o tratamento da luz ou os planos visuais. Tamén achegan datos sobre o contexto histórico e a biografía do pintor. Coidadas edicións, incluso con superficies barnizadas, que se completan cunha lámina desplegable da obra.
Trátase de entrar no cadro e ir pasando duns a outros personaxes e con eles na época e na sociedade dese tempo, atoparse co autor ou coa parella que se adianta desde o fondo do espello. Non se trata dun retrato ou unha imaxe de grupo posando, senón de recoller unha escea chea de complexidades.

ALGUNHA TRADUCIÓN MÁIS

2011-10-03T12:29:00.005+01:00

Rinoceronte, a editora do Morrazo especializada en tradución, entra no campo da novela gráfica ao presentar Persépole de Marjane Satrapi. Desta maneira, completaría a oferta de banda deseñada en galego que está aparecendo da man de Xerais, BDBanda e El Patito Editorial.
Persépole é obra autobiográfica na que esta autora nos conta o seu pasado a partir do ano 1979, cando Marjane ten dez anos e é testemuña dun cambio social e político que pon fin a máis de cincuenta anos de reinado do sha de Persia en Irán e dá paso a unha república islámica.
Deben agradecerse os esforzos pola tradución e a edición de obras actuais e de boa recepción entre o mocidade, e a maneira de facelo é mercándoas para facer posible que estas empresas continúen editando. No caso que nos ocupa, fálase -na nova de prensa- do proxecto de continuar a colección con Palestina e Safe Area Goraz de de Joe Sacco e o clásico que dou nome ao movemento da Novela Gráfica: Contrato con Deus de Will Eisner.

ALGUNHA TRADUCIÓN

2011-09-30T14:34:00.012+01:00

Moito hai que agradecer ás editoriais que, ademais de publicar os libros de calidade que se escriben en galego, promova as traducións de libros escritos noutras linguas. Faino Galaxia con moito empeño, e na súa colección Costa Oeste contamos cun bo lote de obras verquidas á nosa lingua. Eles posibilitan que podamos ler o mundo desde nós.

Pois ben, hoxe traemos aquí Tardes con Margueritte de Marie - Sabine Roger, en tradución de María González González. Trátase dun libro que xa conta con película, na que -ademais- interveñan grandes actores e actrices. Será un pracer lelo e vela para aqueles que aínda non o fixestes.

Agora, queremos recoller un anaco que ven moi a conto.

"(...) Pero o caso é que ela estaba seria. Explicoume que a ler se empeza escoitando. Eu pensaría máis ben que se empeza lendo. Pero díxome: "Non, non, Germain, non pense iso!, para conseguir que lles guste a lectura aos pequenos, cómpre lerlles en voz alta". E engadiu que se iso se fai ben, máis adiante, vólvense dependentes, porque é coma uha droga. Despois, segundo van medrando, precisan libros. Resultoume estraño, pero, pensándoo ben, pareceume que non era ningunha parvada. Se me lesen contos sendo un cativo, pode que metese máis a miúdo o nariz nos libros, no canto de facer parvalladas, simplemente por aburrimento."

LIBROS DE ARTE

2011-09-22T11:07:00.013+01:00

Un cadro de Picasso, con texto de Claire D´Harcourt (autor de obras como "Los teatros del mundo" ou "Mirar con lupa"), concepto gráfico de Loïc Le Gall e tradución do francés de Pedro A. Almeida, publicado por factoría K.

Guernica é o nome dunha cidade. Pero Guernica xa é algo máis, vai ligada a unha árbore, a un bombardeo e especialmente a un cadro. Deste cadro, trata tamén este libro.

Un libro de museo, para ler e ver, para mirar de maneira demorada e comprender un cadro. Moi ben escollida a obra, con toda a súa complexidade para mostrar e facerse entender. Con todas as axudas necesarias para clarificar o cadro ao completo e cada unha das súas partes.

Di Picasso: "No, la pintura no está hecha para decorar habitaciones; es un instrumento de guerra ofensiva y defensiva contra el enemigo" e, en base a esta explicación, preséntase a obra, unha obra cun nome (o dun pobo bombardeado) e cunha historia (non debía vir a España ata que se instaurara a democracia neste país).

O Guernica quería lembrar para sempre a barbarie da guerra sobre a sociedade civil e quería facelo enfrontando bombas a pinceis.
Utilizando só o branco, o gris e o negro e unha serie de imaxes que se converten en símbolos para expresar o horror, pero tamén a esperanza na bondade de homes e mulleres, e nun futuro mellor.

O libro inclúe un cartel despragable coa obra enteira, a biografía do autor e a explicación do cadro en base a doce detalles do lenzo. Un fermoso libro de arte e para entender a arte e a historia.

Unha de detectives

2011-09-19T09:20:00.004+01:00

Novela negra, historia de investigación... unha novela para os máis novos. Nela cóntase o caso dos mortos de Ningures, uns cadáveres con sangue verde.
Porque hai un Todures, un Ningures e un Algures. Uns nomes que din moito e detrás dos que se agachan prexuízos e realidades. Cando os mortos son ningurenses, pode que alguén os considere menos dignos de investigación, pero hai unha inspectora que non se deixa levar polo que lle din e se pon a buscar toda a información necesaria para descubrir que hai detrás deses mortos. Nola ou Manola, co seu gato Lolo no sidecar da moto, vai ser unha nova icona desa literatura negra que tantos adeptos está a atopar. Por outra banda está a familia, a vida persoal... pero xa sabemos o que pasa con estas mulleres que se toman moi en serio o seu traballo ...que o fan ben e conseguen chegar ao miolo do problema.
Unha historia (que pode ter continuidade con novos casos) escrita a dúas mans por Pere Tobaruela e Ledicia Costas con ilustracións de Andrés Meixide, está publicada na colección Punto de Encontro da Editorial Everest.

ANTOLOXÍA POÉTICA

2011-09-16T08:46:00.004+01:00

Poemas no faiado. Antologia de poesia lusófona para crianças é o título desta selección de poemas de autores de lingua galega ou portuguesa, na que se ao lado dos poemas galegos atopamos os portugueses, brasileiros, angolanos, de San Tomé, Cabo Verde, Guinea Bissao, Timor Leste ou Mozambique. Versos da lusofonía para moverse á beira desa música que tamén anda a darse a man.
A recompilación está realizada por Gemma Fernández e José Serén e publicado por Através Editora.
Explícase, na presentación editorial, que en Galicia o faiado é ese local onde se arromban as cousas menos cotiás e que sempre agacha un monte de tesouros. Eses tesouros son os poemas para pequenos e pequenas que nacen da tradición popular ou das mans dos autores e autores que os escribiron ao longo do tempo.
Os poemas aparecen distribuídos en dous grandes apartados "Prateira de baixo", para os máis pequenos, que inclúe "A caixa dos espellos", "A caixa dos sons", "A caixa dos círculos", A caixa dos cadeados", "A caixa dos xogos", "A caixa do sono" e "A caixa das cores"; o segundo apartado "Prateira de Cima", para lectores máis expertos, recolle "A caixa das historias", "A caixa das fotografías", "A caixa das chamadas", "A caixa das reflexións" e "A caixa dos libros". Uns orixinais títulos para agrupar poemas baseados na rima e nas repeticións, nos paralelismo e na estrutura, en series,...
En normativa lusista, tamén para que a rapazada sexa consciente de que pode entendela e entenderse co ámbito lusófono.

COLECCIÓN DE AUDIOLIBROS

2011-09-15T14:01:00.013+01:00

A editorial Galaxia abre unha nova colección de Audiolibros.
Audiocontos é o seu nome e dentro dela aparecen títulos clásicos como Os tres osos, (adaptación de Xesús Carballo Soliño e ilustracións de David Soler), A casiña de chocolate (con adaptación de Ánxela Gracián e ilustracións de Antonio Seijas) ou Branca de Neve e os sete ananos (con adaptación de Ánxela Gracián e ilustracións de Ánxeles Ferrer.
Trátase duns contos de tapa dura, acompañados dun CD.

NOVIDADES

2011-09-14T12:36:00.005+01:00

Tucho Despistes é o primeiro libro -do que temos noticia- de Ana Santiso.
Ela dedícase á ilustración e -certamente- está traballando moito. Pena que no seu blogue non se recollan os libros ilustrados e resulte pouco doado poder citalos. Entre outros, Cormarín de Xoan Babarro, Xan o das Fabas Máxicas, Os Poderes máxicos de Aitema de Concha Blanco, Alicia no País das Maravillas ou Filiberto e Sofonisba de Xavier Seoane.
Nesta ocasión, a obra é enteiramente súa, letra e debuxo; pensada para os máis pequenos e editada na colección Merliño.
Imaxes interesantes para un texto no que se fala acerca de ... "Tucho Despistes sempre anda despistado, fai os recados mal, perde as cousas e non sabe onde as deixa...A súa nai enfádase cada vez que se confunde e a el dálle medo, pero tamén rabia e pena. Coa axuda do peixe Pirucho, da Monstra Pena, da Monstra Rabia e do Monstro Medo, todo cambiará." (Da presentació editorial)

AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ Premio Iberoamericano de Literatura Infantil

2011-09-13T09:41:00.005+01:00

Parabéns para Agustín e para toda a literatura galega!
Onte, fíxose público o fallo do xurado polo que o autor de O único que queda é o amor resultou ganador da VII convocatoria do Premio Iberoamericano S.M. de Literatura Infantil, que organiza esta editorial e conta cunha dotación de 30.000 dólares.
Anteriormente entregaraselle a Juan Farias e a Monserrat del Amo, á colombiana Gloria Cecilia Díaz, ao brasileiro Bartolomeu Campos de Queirós e ás arxentinas María Teresa Andruetto e Laura Devetach. Farias foi quen estreou o galardón e daquela estivera presente o noso mundo a través das súas palabras en castelán, pero agora, é Fernández Paz quen leva o galego ao palmarés. Neira Vilas, neste ano en que se cumpren os cincuenta de Memorias dun neno labrego, responde aos recoñecementos a esta obra dicindo que as acepta encantado porque o son a unha lingua, a galega.
Neste caso, é a primeira vez que obtén este premio un autor que escribe nunha lingua minorizada.

Como no caso de Juan Farias, foi GALIX (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil) e a OEPLI (Organización Española para el Libro Infantil) quen realizou a proposta.

Anunciando próximas Letras: VALENTÍN PAZ ANDRADE

2011-09-12T08:31:00.012+01:00

Galicia como tarea foi o título dunha das obras de Valentín Paz Andrade, a quen se homenaxeará o próximo 17 de maio, por iniciativa da RAG. Galicia como tarea, pode ser a mellor maneira de definir a traxectoria deste intelectual do que a nivel humano sempre se cita o seu papel na defensa e axuda aos perdedores da guerra civil.

Un home polifacético que escribiu poesía (formando parte da Xeración de 1925, con obras como Soldado da morte de 1921; Pranto matricial de 1954 con ilustracións de Seoane, Colmeiro, Maside e Souto na que evoca a morte de Castelao e que foi reeditada en 1975 en cinco linguas; Sementeira do vento de1968, Cen chaves de sombra de 1979 con limiar de Lorenzo Varela e ilustracións de Laxeiro; e Cartafol de homenaxe a Ramón Otero Pedrayo de1985 que podemos ler directamente no enlace; e ensaios (literarios, históricos e económicos). De oficio avogado, impulsou o grupo industrial Pescanova, técnico da FAO, organizador de parladoiros (con intelectuais e artistas como Carlos Maside, Laxeiro, Prego de Oliver, F. Fernández del Riego ou os irmáns Álvarez Blázquez), militante do partido galeguista que formou parte da Xunta Democrática, promotor e director de xornais como Galicia e revistas como Industrias Pesqueras. Unha boa escolla, de novo, por parte da Real Academia.

Seguro que desde as aulas e as bibliotecas saberemos dotalo, de novo, de todo o seu contido.

ANO LOIS PEREIRO

2011-09-09T09:31:00.006+01:00

Hai un conto no que se repite, unha e outra vez, ¡Que sorte tivemos con (menganito)! e vennos á mente cando facemos reconto do ano das Letras dedicadas a Lois Pereiro.
¡Que sorte tivemos con Lois! e, sobre todo, que sorte temos co profesorado que soubo buscarlle a este poeta de vangarda e subversión o contido e o valor que se precisaba para traballalo.
Agora, o ano vai na etapa final; estes son os momentos nos que lembrar que continúa presente, que as Letras non se acaban o 17 de maio e os poetas non rematan co ano, nin o ano ten a súa fin ata o 31 de decembro.
Alguén escribiu..."o ano que descubrimos o Lois Pereiro" e parécenos que o título é perfecto para moitos de nós e para felicitar á Real Academia Galega polo acertado da súa elección.
Nestes últimos meses, foron aparecendo novos materiais para seguir dándolle voltas e este será un tempo adecuado para telos en conta.
Falamos, por exemplo, de Que lle podo ofrecer a quen me intente? (magnífico título!), de Modesta proposición e outros ensaios e, especialmente, de Lois Pereiro. Breve encontro. Un achegamento comiqueiro á biografía e á obra do poeta de Jacobo Fernández Serrano. Unha novela gráfica en branco e negro, unha obra da que Manolo Rivas dixo "Non trata de condecorar a Lois nin de poñelo nun pedestal. Trata de facelo reexistir, de andar por aquí de novo."

LIBROS NECESARIOS

2011-09-08T08:51:00.004+01:00

Edicións Positivas, unha empresa que tivemos moi presente este curso por ser a primeira editora dos textos de Lois Pereiro, e volve a ser primicia pola publicación desta obra, Os fillos do vento, unha escolma de contos tradicionais romanís realizado polo Colectivo Onofre Sabaté.
Recollemos da presentación editorial:
"Esta escolla só tenta mostrar o talento de contadores do pobo xitano, e a súa intensa e variada literatura oral, espallada polas máis diversas culturas e por múltiples territorios. E hai certos contos que se poderían incluír no patrimonio oral de moitos outros pobos, sendo o exemplo máis claro O barqueiro xitano. Porque hai un fondo común de moitas narrativas e porque o pobo xitano sempre libou de todas as culturas. A escolma desta edición ten como protagonista case sempre ao pobo xitano, e a súa historia, a perfección e superioridade da raza, a intolerancia da que son vítimas, as profesións, a música, a antipatía polo traballo e o parezo pola liberdade ou o antimilitarismo, a hospitalidade..."
Podemos acceder a máis información no blogue da biblioteca do IES de Catabois e tamén no desaparecido xornal Galicia Hoxe.

NOVAS DE LIBRO

2011-09-06T08:51:00.008+01:00

Libros e autores de aniversario.
O 1 de setembro, 32 aniversario da morte de Celso Emilio Ferreiro, foi noticia este autor ao poñerlle o seu nome á rúa onde viviu en Venezuela.
O próximo ano, 2012, conmemorarase o centenario do seu nacemento: o 6 de xaneiro.
Por estas razóns e, especialmente a calidade da obra, traemos de novo a estas páxinas a escolma poética deste autor, seleccionada por Ramón Nicolás e ilustrada por Baldo Ramos, o pintor de tintas e calígrafo poeta, dous homes de Celanova a mirarse a través do tempo. O libro, forma parte da colección Trece Lúas.
Esta será unha boa ocasión para volver á obra deste autor de títulos tan significativos como Onde o mundo se chama Celanova, Viaxe ao país dos ananos, O soño sulagado, Cimenterio privado, Terra de ningures ou Longa noite de pedra, que dou nome a toda unha época.E tamén unha desculpa para lembrar coleccións como Alba y Mayo de Ediciones de la Torre, que tanto teñen feito pola poesía para os nenos e nenas. Libros a resgardar a pesar de que o seu traxe xa non se sexa moda, pero segue feito coas mellores telas, libros a coidar nos expurgos cando alguén pretende dalos de baixa simplemente porque a súa presentación non resulte atraínte.

Fábulas con segunda parte

2011-09-05T09:25:00.003+01:00

Historias de Mestre Raposo 2, un cómic de Bruno Heitz, traducido do francés por David Gippini e publicado or Kalandraka.
De novo, atopamos ao personaxe principal, ese raposo astuto e disposto a todo para salvarse da xustiza do rei, pero tamén con ansias de revancha e vinganza. Así como non pode haber máis rei que o león -pois para iso leva unha melena que o fai destacar entre toda a fauna- non podería haber un raposo que non coma "bicherío" e aí xorde a gran dúbida: pódese castigar a un animal por facer aquilo que está na súa constitución e instinto? E que pasa co home ao que o raposo representa nesa fábula?
Di o raposo que o león tampouco vive só de herba e pregúntalle a compañeira “pero non é iso o que fan os raposos?” Todo un dilema que pode resolverse indo ver o papa e Roma para que lle limpe os pecados; de novo o sarcasmo presentándose coma un machadazo.
A seguir as historias que acontecen entre a corte do rei e o camiño do raposo. El , o raposo, é un pai de familia que se vai facéndolle recomendacións á muller coma que protexa os fillos dos baróns e os condes que roldan sempre. Todas son burlas artelladas polo mestre, enganando a todos os que pretendían enganalo coma o gato ou o home, pero tamén ao inocentes oso e lobo. Ao final, como nos vellos contos, o rei enferma e será o raposo quen consiga sandalo grazas á medicina que lle rouba a un médico e coa vinganza engadida duns pelos do lobo e do gato, así, o raposo non só conseguirá o favor do rei senón tamén a metade das súas terras, que lle ofrece nun momento de desesperación.
O enseño é o protagonista destas historias de Le Roman de Renart, unha das obras máis antigas da literatura francesa (séculos XII e XIII) redactada en verso coa intención de parodiar a épica e a novela cortesá da época, segundo senos explica na presentación editorial.
Unha volta pola tradición, polas fábulas de sempre que, tamén hoxe, continúan de actualidade.

LIBROS PARA PERSOAS MIÚDAS

2011-09-02T08:39:00.006+01:00

O segundo dos libros de cartón duro (que está a publicar factoría K)) é da autoría dunha mestra moi querida, Ana Mª Fernández – Abascal; unha muller de biblioteca escolar e apoio á lectura. Agora que os seus días son longos e libres de horario, esperamos que continúe achegando obras para nenos e nenas, co bo facer que a caracteriza.
O señor don Nicanor é un texto rimado e de estrutura circular. Unha historia encadeada cunha fórmula que se repite con pequenas variacións, para volver ao principio, alí onde as cousas comezaron e han de rematar. O libro que fala dun libro dentro do que hai outro libro e dentro deste outro no que se fala, de novo, do primeiro deles. O libro dentro do libro; os libros que falan de libros.
A mensaxe -porque a ten- valorando a lectura, afirmando o poder do libro cando a televisión só ofrece historias sen interese … daquela, en lugar de permanecer fronte a ela tragando o alimento dos cerebros planos o señor Nicanor, o lagarto Coleón ou o ratiño Fociñón collen un libro decontado para non aburrirse e manter o cabeciña en funcionamento. As ilustracións de Flavio Morais, no seu estilo no que conviven o pop coa estética fondamente popular coas raíces en Brasil; bebendo das fontes da tradición, do traballo de gravado en madeira que tanta divulgación tivo nos anos setenta e oitenta, xogando con fondos de cores fortes aínda que esvaídas por algo que semella o paso do tempo ou o descoido do destinguido; imaxes que nos remiten a outros tempos e lugares distantes, ao surrealismo e ao expresionismo máis eficaz. Xa coñecido entre nós, por Só un segundo, Flavio Morais retoma a relación co selo Kalandraka, para ilustrar esta historia.
Porque os telespectadores teñen criterio e opinan se unha película é boa ou mala, e porque o señor Nicanor nos chisca un ollo cómplice, acompañándonos nesa aventura que se chama libro e lectura.

2011-09-01T13:48:00.002+01:00

Comeza Factoría K cunha colección de libros duros para prelectores e primeiros lectores. Libros con cantos redondeados, de doado uso nas mans dos máis pequenos da casa; cartón a proba de dediños gordechos e pouco mañosos.
ARTUR cunhas magníficas ilustracións de Marc Taeger que acompañan a historia do pequeno pito na aventura do nacemento e primeiras experiencias. Cuns trazos mínimos pero de gran expresividade vainos mostrando o pito dentro do ovo e os esforzos por rachar a casca e saír dun habitáculo que xa lle resulta incómodo, a sorpresa ante a grandeza do mundo e a súa frialdade, o descubrimento da soedade e a saudade. Tamén descubriu que o que, ás veces, nos dá medo pode acabar resultando moi grato, como ese primeiro sono nas alas de mamá galiña. Uns marabillosos resultados, tamén no deseño da páxina e na súa ocupación, nos pequenos textos e esquemáticos debuxos de fortes cores sobre fondo branco. Só nos preguntamos se terá continuidade…
Tanto Oli, autor de historias como Once damas atrevidas e O pirata pata de lata, como Marc Taeger ilustrador de A verdadeira historia de Carapuchiña, Aquiles o puntito, Tic – tac e Garavanciño, son creadores moi recoñecidos polo lectorado infantil e mediadores.

LIBROS PARA A SOLIDARIEDADE

2011-08-11T14:21:00.005+01:00

Hai libros solidarios polo tema que tratan ou porque os beneficios da súa venda será, para fins solidarios. Dentro destes últimos casos, podemos atopar iniciativas como esta, á que se fai referencia na entrada.

Recollemos a nova directamente desde a páxina oficial da ONG:
"Implicadas/os No Desenvolvemento pon á venda libros da súa biblioteca para recadar fondos para o Proxecto de Erradicación do Infanticidio Feminino en Salem (India)
A maioría dos títulos, escritos ou traducidos en galego, están sen estrear e ofrécense á metade do prezo de mercado.
Dentro das iniciativas que Implicadas/os No Desenvolvemento está levando a cabo para financiar o Proxecto de Erradicación do Infanticidio Feminino en Salem (India) inclúese esta nova acción que consiste en ofrecer ao público en xeral obras da súa biblioteca a prezos reducidos. Os títulos, escritos ou traducidos en galego, están en estado seminovo ou sen estrear e as persoas interesadas pódenos mercar a 5 euros/exemplar.
As obras á venda son:
TÍTULO AUTOR/A EDITORIAL ANO DE PUBLICACIÓN UNIDADES DISPOÑIBLES PREZO
A Cabeza de Medusa Marilar Aleixandre Xerais 2008 7 5 €
A crise irreductible Alberte Momán Lulu.com 2009 2 5 €
A filla do filósofo Elena Poniatowska Galaxia 2009 7 5 €
A neve e a cadeira Xosé Miranda Nigra 1995 1 5 €
Ancho mar de argazo Jean Rhys Xerais 2007 4 5 €
Así nacen as baleas Anxos Sumai Galaxia 2007 3 5 €
Calella sen saída Víctor Omgbá Galaxia 2001 4 5 €
Cerco de ferro Daría Xohán Cabana Nigra 1995 2 5 €
Como se non existise Slavenka Drakulic Xerais 2005 4 5 €
Ningúen está só VV.AA. Amnistía Internacional Tristram 2001 1 5 €
O club da calceta María Reimóndez Xerais 2006 4 5 €
O concertista de paxaros Josep-Francesc Delgado Tambre 2006 4 5 €
O paxado do mel Adolfo Caamaño Xerais 2006 5 5 €
Pirata María Reimóndez Xerais 2009 9 5 €
Se algún día esta muller morta Miguel Sande Galaxia 2006 3 5 €
Silencio Francisco Alonso Nigra 1995 2 5 €
Smara Paula Carballeira Kalandraka 2006 3 5 €
Tres mulleres galegas de armas tomar Guillermina Domínguez Touriño, Felicia Estévez Salazar Baia Edicións 2009 6 5 €
Un escuro rumor tralo silencio Isidro Novo Sotelo Blanco 2005 5 5 €
Vestio Xosé Miranda Nigra 1995 2 5 €
A voda Carson McCullers Xerais 1946 3 5 €
Usha María Reimóndez Xerais 2006 4 5 €
Se estás interesada/o en mercar algunha destas obras podes visitar o noso local situado en Avenida das Camelias, 49 interior - 36211 Vigo (Pontevedra) ou contactar con nós a través das seguintes canles: 886 111 911 – 606 315 071 ou info@implicadas.com."
Máis información do proxecto de Erradicación do Infanticidio Femininio en Salem (India) na páxina http://200implicadas.com/

Branco sobre negro

2011-07-22T12:20:00.012+01:00

O souto escuro e perigoso de Miguel Vázquez Freire, ilustrado por Xosé Tomás en branco sobre negro, está publicado na colección Merliño de Xerais.
Trátase dunha peza especial, dirixida aos máis pequenos e que nos trae vellas evocacións tanto polo lado textual como plástico; o propio título nos sitúa nese mundo de referencias.
"Este era un souto moi grande,
moi escuro e moi PERIGOSO.
Neste souto vivía un LOBO moi grande,
moi negro e moi moi PERIGOSO.
(O lobo fai ¡¡AAUUUUUUHH!!!)
O lobo faise presente, coma nos versos de Novoneyra: "O lobo! Os ollos o lombo do lobo!". Pero nese souto non só está o lobo meténdonos medo, tamén anda por aí o oso (e continúa o fonosimbolismo).
Gústanos, especialmente, que as palabras maiúsculas sexan esenciais no conto (aquelas que teñen que ver co significado), o xogo de onomatopeas e repeticións, a adxectivación absolutamente exemplar, os aumentativos e superlativos que nos conducen a un terror ... que non é tal, porque fronte a lobo e oso hai un animaliño tan inocente coma o coello que non lles ten un chisco de medo e que ata semella darnos un consello final, unha moralexa, mentres segue a triscar na súa cenoria.
As ilustracións de X. Tomás teñen ese ar de xiz sobre encerado e de ar de familia que nos remite a outras, nunha especie de homenaxe silencioso.
Unha fábula para contar e tamén para ler con aqueles que comezan a recoñecer palabras, para xogar a avanzar e adiviñar a historia. Pero, o libro tamén permitirá que os que xa saben ler poidan recoñecer algunha errata.

Premios á literatura dramática para á infancia

2011-07-20T08:02:00.009+01:00

Os reloxos preguiceiros de Néboa, de Xavier Lama resultou ganadora do V Premio Manuel María de Literatura Dramática Infantil 2010.
Aparece, agora, publicada por Xerais dentro da súa colección Biblioteca Dramática Galega, ilustrada por Xosé Tomás que lle achega unha carga de intensidade plástica á historia.
A presentación editorial resume así o argumento:
"Na cidade de Néboa vívese unha aparente rebelión de todos os reloxos, que deixan de contar o tempo. A alcaldesa Sabela Depresa e centos dos seus concidadáns teñen pesadelos cos reloxos, con moreas de reloxos que se lles aparecen nas noites invernais, mentres dormen, reivindicando a súa galbana ou a súa rebeldía. O Superreloxeiro Experto no Cómputo do Tempo Todo, don Cuco Campá, é o encargado de todo o sistema que mide o tempo en Néboa e ten un trato especial cos seus reloxos parlantes. A través del comezamos a intuír todo un mundo de misterios e segredos marabillosos. A detective Lupita Grande e o doutor Hipócrates Verruga contribuirán a desvelar que alguén está manipulando os reloxos co fin de impedirlles contar o tempo. Detrás desa situación albíscase un boicot de grandes dimensións sobre o que converxen moitos misterios. A partir de aí van xurdindo personaxes, digamos… especiais, ou mellor sería dicir moi especiais. É o caso do cociñeiro chinés Chung Pataching, ou do propietario do pazo señorial de Néboa, o tricentenario don Baldomero Ninsesabe, que axudarán a desentoldar claves aparentemente incomprensibles."
Un entretemento artellado arredor dunha boa idea, que pasaría se todos os reloxios se pararan? Será que alguén pode roubar o tempo xogando cos instrumentos que o miden?

MÁIS "LECTURA FÁCIL"

2011-07-19T07:36:00.004+01:00

Da presentación editorial...
KALANDRAKA e BATA (Baión Asociación de Tratamento do Autismo, con sé en Vilanova) crearon unha nova liña na súa colección de libros de fácil lectura, dirixida a persoas con necesidades educativas especiais. “Nicolás va de compras” e “Nicolás cocina sin fuego”, que levan o selo Makakiños día a día e están ilustrados pola artista pontevedresa Alicia Suárez, son materiais complementarios -de coñecemento e experimentación- que axudarán no desenvolvemento da súa autonomía persoal e da súa intercomunicación co contorno ás persoas con Autismo, Disfasia, Síndrome de Down e outras discapacidades intelectuais.
Con Makakiños día a día preténdese dar un salto cualitativo, proporcionándolles aos seus usuarios un material de gran valor informativo para uso cotiá, que lles resulte útil á hora de realizar por si mesmos accións tan habituais e necesarias como cociñar ou mercar. Como principal novidade con respecto aos anteriores álbums de Makakiños, as páxinas están encadernadas en espiral para facilitar o manexo dos libros, que inclúen pegatinas -a modo de diccionario mímico- para que poidan amosarllas aos seus interlocutores.
Os textos adaptáronse ao sistema de Símbolos Pictográficos para a Comunicación (SPC) desenvolvido por Roxana Mayer Johnson, que incorpora diferentes cores asociadas ás distintas categorías de palabras: amarelo para designar ás persoas; verde para os verbos; azul para os termos descriptivos; laranxa para os sustantivos que non pertencen a outras categorías; rosa para identificar palabras referidas a actuacións sociais; branco para artigos, cores, conxuncións, preposicións, adverbios.
Antes da existencia de Makakiños, os expertos de BATA elaboraban artesanalmente o seu propio material de apoio, a base de símbolos debuxados, fotografías recurtadas e outros elementos que compoñían a modo de ‘collage’ sobre papel.

Libros de "Lectura fácil"

2011-07-14T09:02:00.011+01:00

De vez en cando temos que volver os ollos e buscar materiais que resulten doados de ler por rapaces e rapazas con necesidades especiais.

Ben é certo que, nos últimos tempos, moito se fala do papel dos álbumes como facilitadores ao combinando a lectura de texto coa de imaxe. Debemos telos moi en conta para analizar cales son os que teñen un contido suficientemente claro e atractivo, coa calidade que pedimos e os niveis de lectura que buscamos.

Pero ademais, temos que estar atentas a aquelas propostas de lectura fácil como aquelas das que nos informa a propia asociación que leva este nome: Associació lectura Fàcil, con sede en Barcelona e que informa da publicación deste tipo de libros pola editorial Almadraba dentro da colección Kalafate. Trátase de libros en catalán, catalán e algo -tamén- en galego. Nesta lingua conta coas versión de tres clásicos xuvenís: A pantasma de Canterville, A volta co mundo an 80 días e Robinson Crusoe. Deberíamos contar con eles nas bibliotecas escolares para que aqueles que teñan dificultade para acceder aos orixinais poidan facelo a través destas obras facilitadoras.

JUAN FARIAS (3)

2011-06-16T10:43:00.010+01:00

E... seguimos

Cando Arturo escapou da casa. Traducido por Xavier Senín e publicado por Edelvives, na colección Ala Delta, en 1993.
Os camiños da lúa. Tradución de Silvia Gaspar, publicado por Anaya no 2000.
Ismael, que foi mariñeiro. Traducido por Xavier Senín e publicado por Everest Galicia no 2000.
Galego: á beira do mar. Tradución de Xavier Senín e publicado por Kalandraka en 2007.
A pousada do sétimo día. Tradución de Xavier Senín e publicado por Everest Galicia en 1998
Anacos de pan de millo. Ilustrado por Miguelanxo Prado e Jesús Gabán e publicado por Anaya en 1997.
Bastián e mailos trasnos. Ilustrado por Guadalupe Hernández e publicado por Galaxia, na colección Árbore, en 1997.

JUAN FARIAS (2)

2011-06-15T14:01:00.011+01:00

Continuamos lendo...
Crónicas de media tarde traducido por Xavier Senín e publicado por Everest Galicia.
Anacos de pan de millo publicado en Anaya.
Bastián e mailos trasnos publicado por Galaxia.
A pousada do sétimo día publicada por Everest.
Ismael, que foi mariñeiro traducido por Xavier Senín e publicado por Everest Galicia.

JUAN FARIAS (1)

2011-06-14T15:00:00.013+01:00

Coma quen repite un mantra, dicir os títulos dos seus libros, para que continúen presentes as imaxes e as páxinas nas nosas mans. Os nenos numerados na colección Fóra de xogo de Edicións Xerais de Galicia en tradución de Xavier Senín.
Algúns nenos, tres cans e máis cousas en Planeta&Oxford en tradución de Xavier Senín e Isabel Soto.
Un tarro cheo de lapis cos mesmos tradutores e na mesma colección.
O fillo do xardineiro, na colección O trasniño verde de Anaya, traducido por Ana Mª Fernández
Os Corredoiras, na serie vermella de O barco de vapor S.M., traducido por Xela Arias

Desde o corazón da mazá na colección Ala Delta de Edelvives en tradución de Xulio Cobas Brella.

JUAN FARIAS

2011-06-13T12:59:00.010+01:00

A nova da morte de Juan Farias obríganos a unha entrada triste.

Farias foi deses autores, nados en Galicia, que levaron o recendo desta terra á literatura española. Un home de mar que marchou terra adentro co macuto de lembranzas e saudades que o acompañan ao longo das páxinas e os días.

Destacamos a súa literatura destinada, tamén, aos máis novos. Unha manchea de relatos cos que demosta o seu respecto á rapazada e o seu compromiso coa intelixencia. A súa foi, unha literatura comprometida coa realidade por difícil que ela sexa. Creador dun imaxinario e un estilo absolutamente recoñecible, no que a poesía vai envolvendo a prosa e a fantasía abraza o cotián; unhas historias cheas de heroes anónimos que padecen a dureza dos tempos e sempre nos achegan a sensibilidade ante o ser humano, os afectos, a tenrura ...

Seguiremos lendo as historias de Juan Farias, agora con máis motivo, para mantelo vivo, e para seguir gozando das obras de calidade.

Juan Farias é un autor recoñecido, que contou co Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil en 1980 por Algunos niños, tres perros y más cosas, foi nominado por España ao Premio Internacional de Literatura Infantil e Xuvenil Astrid Lindgren e ao Ándersen; foi Prmeio Internacional de Álbum Ilustrado en 1994, e, varias das súas obras forman parte da Lista de Honor do IBBY, dos White Raven e dos CCEI; ten unha Mención de Honor do XI Premio Europeo Pier Paolo Vergero e foi Premio Iberoamericano de Literatura Infantil y Juvenil Ediciones S.M. na súa primeira edición (2005).

O CEIP Pazos de Ferrol púxolle o seu nome á biblioteca escolar, e este 2 de abril traballou a súa obra xuntos con outros CEIP e IES de Ferrolterra. Porque hai comunidades escolares que recoñecen aos autores en vida (xustamente cando hai que facelo) converténdose así en faros que alumbran o día a día.

Teatro premiado (2)

2011-06-06T12:15:00.005+01:00

Larpancia saborosa do lobo e a raposa. Farsa de monifates nun lance de Bernardino Graña. Obra ganadora da quinta edición do Premio Estornela de teatro para nenos e nenas convocado pola Fundación Neira Vilas.
Da presentación editorial, realizada pola citada Fundación, podemos recoller a seguinte información:
“Trátase dunha fábula en verso para ser representada por monicreques ou actores. Exemplifica, de xeito humorístico, o mundo dos contrastes do reino animal fronte ao dos humanos, a inxenuidade fronte á ambición e a cobiza. Todo nun marco natural campestre, na procura dun ambiente bucólico no que a linguaxe xoga un papel moi importante á hora de recrear expresións e léxico propio do galego máis patrimonial.”
O mellor é lela e gozar da maneira de contar deste autor que aproveita o mellor da tradición e introduce o xogo verbal e o malentendido como recurso. É volver aos tempos dos lobos e raposos, aos días nos que os animais falaban e os labregos tiñan un papel fundamental nas historias. Retomar agora ese divertimento de monicreques introducindo aos vilegos ou domingueiros para rir un pouco máis con eses elementos alleos que chegan ao campo coa súa merenda.
Publicada por Edicións Embora en decembro de 2011

Teatro premiado (1)

2011-06-01T07:16:00.003+01:00

Pedra sobre pedra de Xosé A. Neira Cruz, acadou o VIII Premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques modalidade de adultos. Este autor xa conta con outro Barriga Verde na modalidade infantil coa obra O punto da escarola.
Neste caso, preséntanos unha peza ambientada nos últimos días da construción do Pórtico da Gloria, co Mestre Mateo de protagonista e as súas figuras tomando vida. Unha obra situada no Santiago de Idade Media coas súas miserias e as súas bondades, coa igrexa e o seu armazón interno, coa envexa reinando.
Leamos un chisco:
“ANXO I
Mesmo os santos padres chegaron a discutir se as mulleres terían alma.
ANXO 2
Así é. No Concilio de Nicea. E por poucos votos a favor decidiron que si a tiñan, o cal proba a dúbida sobre ese particular.
DEMO 1
Moi douto acordaches hoxe, compañeiro.
ANXO 2
E ti moi faltón...
DEMO 2
... como é propio dos demos.
A raíña Esther ceiba unha gargallada sarcástica desde o seu fornelo.
ANXO 1
E ti de que ris?
A raíña segue rindo sen facerlle caso.
ANXO 2
Non é propio de nós rir. Somos arte románica.”

Unha peza teatral publicada por Baía.

LIBROS PARA ... PENSAR (2)

2011-05-31T07:56:00.004+01:00

Dous libros para ... pensar
O outro, Exogamia 0.3, de Ramón Caride, con ilustracións de Manuel Busto trata a temática medio ambiental. Partindo de que a única noticia é a ciencia, crea media ducia de relatos “suxestivos e non pechados, para abrir debates arredor dos temas candentes, de cuestións nas que a ciencia é protagonista...”.

Desde diferentes situacións de nenos en lugares distintos do mundo arredor do coltan e as consolas de última xeración, as cazas vip no futuro Chernobil no que os animais froito da radiación son presas espectaculares, as pastillas que fan esquecer aquilo do que te queres desfacer e coas que se pode xogar segundo os intereses de cada un, as liñas de investigación con mascotas a través dos clons e outras sutilezas, os xogos dos ricos observando a capacidade de supervivencia dos pobres ou os corpos destes últimos servindo de continente aos cerebros dos que teñen poder e cartos suficientes para poder pagalos.

Historias que enxergamos ao lonxe, medos e temor a un futuro peor que o presente no que os avances científicos están sempre ao servizo dos poderosos.

LIBROS PARA ... PENSAR (1)

2011-05-30T08:27:00.005+01:00

DDous libros para ... pensar
Dous libros de educadores, un centrado nos valores do comportamento, no que se debe facer e o que non, no medre persoal, na capacidade de enfrontar a realidade só ou coa axuda dos amigos, baixo un título ben evidente: Ti non xogas! de Silvestre Gómez Xurxo con ilustracións de Anxo Fariña.
O libro dun mestre, dedicado ao alumnado dunha escola “porque cada día dan leccións de convivencia”. Diso trata, da convivencia entre a rapazada, do papel dos adultos axudando a razoar e cambiar os comportamento inadecuados, dos abusóns e dos que non o son.
Por que o recollemos? Pois porque a este docente non lle avergonza falar de educación e de formación, de valores e de comportamentos, de actuacións que pretender rachar a violencia e o acoso e fomentar a paz na escola.

MÚSICA E BAILE

2011-05-27T14:09:00.005+01:00

NA PUNTA DO PÉ de Pesdelán, un libro CD-DVD publicado por Kalandraka con ilustracións de Joao Vaz de Carvalho e que xa vai pola segunda edición. Está claro que era algo esperado e necesario.
Dise na presentación editorial que se trata dunha obra orientada a público de todas as idades para aprender cantigas, bailes e xogos da tradición galega e portuguesa, co obxectivo de recuperar o espírito lúdico das festas, cun enfoque didáctico e participativo.
Os sete compoñentes de Pesdelán forman parte doutros proxectos musicais do panorama galego como Berrogüetto, Leilía, Alfolíes, Xochilmica, Almáciga ou a banda de Susana Seivane. A proposta didáctica está dirixida por Mercedes Prieto e Montse Rivera, a produción musical é Pedro Pascual e conta coas colaboracións de Guadi Galego e Celina Piedade. A través deste video facémonos idea do que atoparemos neste material.

LETRAS PARA TODO O ANO

2011-05-26T07:46:00.005+01:00

Porque as lecturas arredor do autor das Letras non deben rematar o 17 de maio, queremos lembrar esta obra que chamou a nosa atención.
Lois Pereiro. Náufrago do paraíso. Biografía e antoloxía, por Marcos Calveiro na colección Fóra de Xogo de Xerais.
Calveiro enfróntase á biografía e antoloxía do autor das Letras deste ano, 2011, cunha proposta novidosa e interesante, segundo a presentación editorial “Coma se do falso guión dun filme imaxinario se tratara, esta biografía amosa algunha das escenas de vida do poeta. A súa infancia e adolescencia nese universo que foi para el o seu Monforte natal. Aqueles anos de Loia en Madrid, nos que percorreu os camiños do entusiasmo e da fatalidade. As viaxes europeas na procura de acordes e descubertas. Os últimos días na Coruña. A familia, os amigos, a paixón, a escrita artellan este emocionante relato con agarimo e admiración”
Unha biografía que se completa cunha detallada cronoloxía, un caderno fotográfico e unha antoloxía poética.”
Calveiro non fai unha biografía nin tampouco unha biografía novelada, escribe un guión. Di Calveiro, no limiar que Vida, Poesía e Morte van xunguidas no caso de Pereiro. Morte, sen dúbida, enfermidade.
Calveiro apreixa instantes fuxidíos na memoria daqueles que acompañaron ou poeta mozo, pegadas soltas, a modo de flash-back final que comeza coa avoa e a muller que axudou a crialo arredor da tumba e remata co irmán e Rivas despois de entregar os papeis para solicitar o Día das Letras para Lois. Polo medio a infancia, a adolescencia, a mocidade, a enfermidade, as viaxes, a morte... un guión que resulta máis real e vívido, tal vez por non pretendelo, que unha biografía.
Unha homenaxe a un cinéfilo. Unha orixinalidade.

MULLER E LITERATURA

2011-05-25T09:18:00.004+01:00

Unha costura no tempo de X. Antonio Neira Cruz, na colección “A árbore da lectura” de Edicións Oxford
Que pode ser unha costura no tempo? Esa é a pregunta. A resposta chéganos a través de dúas historias que semellan tocarse aínda que proveñen de tempos moi distantes; a vida de dúas mulleres que a través dos soños e o azar se atopan (sen encontrarse) e se axudan.
A solidariedade entre unha rapaza actual e unha moza que forma parte do clan das iniciadas, un grupo ao que só pertencen mulleres que teñen demostrado a súa capacidade para a liberdade e o poder fronte aos homes que fican absolutamente sometidos e “desaparecidos”. Unha tribo na que mandan as mulleres fronte a un mundo no que estas son a sombra dos homes, os seus animais de compañía, e a súa mirada é de mansedume innata. Unha páxina web na que as rapazas actuais coñecen a historia desas mulleres, unha adolescente que forma parte dunha estirpe de mulleres solitarias e descubre o amor ao tempo que repite a pregunta de sempre acerca da situación do pai.
O tempo que cose dúas historias: a da traidora da que din que acaba co poder das mulleres e a da rapaza que lle fala a través do tempo e descubre a illa na que sucedeu...
Para saber que pasou en San Simón onde as ondas cantan cantigas de amigo, hai que ler o libro e a iso vos convidamos. Porque tamén reflexionaredes acerca da igualdade, sobre a muller, sobre “o machismo de signo contrario” , sobre o amor e a súa capacidade para parar o tempo...

2011-05-24T08:39:00.010+01:00

Páxinas de Carricanta de Ana Mª Fernández, ilustrado por DNL en Punto de Encontro, Everest Galicia.
Da presentación editorial recollemos en relación ao texto: “Proponnos un metafórico percorrido vital a través das experiencias cotiás dun humilde animal, que, como calquera ser humano, teima na procura de respostas perante os misterios da existencia: o nacemento, o amor, as intuicións telúricas, o arcano da vida e a morte.”
Difícil o empeño de situarse na pel da carricanta, ao carón da terra, baixando ata o principio do ser e sentir como humana e carricanta, ser muller e pequeno insecto observando a vida e a natureza. Un difícil empeño que comparte cun fotógrafo que asume cada un dos poemas para colocarlle unha imaxe que non se sabe se naceu antes, despois ou ao tempo. Fotografías que asumen o reto de Rivas na cita do comezo de libro “o mundo antigo a soñar / na elevación da estruga”, mirar o mundo desde a altura do humus, desde o ollo máis minúsculo, ver só natureza pero un natural fermoso, preñado da estética sensible … cada foto unha obra de arte outorgada coa xenerosidade dun ecoloxista e artista.
Un proxecto único dentro da nosa literatura que merece todo o recoñecemento a ambos creadores e á editorial que o permite e promociona. Fotos que ocupan toda a páxina deixando que o texto se imprima sobre elas ou retraéndose á outra páxina que acompaña o poema. Un proxecto que lembra -dentro desta mesma editora- o álbum Bolboretas.
Leamos para despois mirar, e ler, e mirar, e ler...

O vento engurra os coios
sobre a terra tombada,
que recibe os abalorios da pluma e a semente.
Guedellas de herba sobre o lodo,
saltóns e vacalouras,
carricantas…
Terra humilde, sen brillos,
sen estrelas,
sen cisnes,
sen cofres nin tesouros.
Esa é a terra miña!

Calma que embalsama
os berros das tronadas,
os arpóns dos raios,
os anacos de cuarzo,
a ofrenda dos froitos agochadas,
a peregrinaxe dos vermes,
dos saltóns,
das toupas…
Ferméntarán as follas tras do verán,
podrecerán as plantas e ela seguirá calada
porque xa sabe
como saír da casca,
da crisálida,
da cova do esquecemento,
cunha donda melena de herba verde,
salvaxe, de novo,
cabalgada polas nubes errantes,
tinguida polos menceres,
soñada para fogar e tumba
dos que só viven un tempo.

De princesas e gustos

2011-05-23T11:09:00.003+01:00

A princesa Sabela de Cornelia Funke con ilustracións de Kerstin Meyer. Álbum ilustrado publicado por Xerais. Tradución de María Xesús Bello Rivas.
“Dorotea, Rosalinda e Sabela eran princesas reais. Tiñan trinta armarios roupeiros cheos de preciosos vestidos. Serventes que lles limpaban o nariz e doncelas que lles aquelaban os dormitorios, colgaban as súas roupas e pulían as súas coroas ata que brilaban.” Con mestres que lles ensinaban de todo, serventes que todo llo facían e elas sen nada en que molestarse, podíase pensar que podían ser totalmente felices pero… Sabela, a máis nova, suspiraba mirando para a lúa ata que unha mañá se rebelou ao berro de “Estou farta de ser princesa!” Fronte á defensa que cada unha das irmás facía de tal oficio - honra ela aducía aburrimento.
“- Eu Quero poñerme perdida! –berrou Sabela saltando por riba da cama coma unha tola-. Quero limpar eu o meu nariz. Non quero sorrir seguido. Quero decidir que me poño! Quero untar as torradas eu mesma. Non quero seguir sendo princesa!”. Tira a coroa ao estanque dos peixes e négase a facer nada do que corresponde, por iso o rei a castiga a traballar na cociña; alí é feliz e aprende un mundo de cousas; ao día seguinte cando o pai tenta que entre en razón non o consegue así que a envía a traballar ao cortello dos porcos... cando volve cheirando as irmás terán asco dela e Sabela decide ir durmir ao palleiro coa súa boneca… e ata alí irá seu pai despois de coller a coroa no estanque e dicirlle que a bota de menos. De volta ao castelo leva unha Sabela con liberdade ganada. As ilustracións acompañan moi ben ao texto.

2011-05-20T08:34:00.005+01:00

Recollemos da presentación realizada pola Fundación Germán Sánchez Ruipérez:

A Rede de Selección de Libros Infantís e Xuvenís edita, por segunda
vez en formato electrónico, a publicación*/ Libros escollidos de
literatura infantil 2009-2010 (3-15 anos)/*, repertorio de cento
vinte e un títulos seleccionados entre os publicados en España dende o 1
de setembro de 2009 ata o 31 de agosto de 2010, en castelán (62
títulos), català (25 títulos), éuscaro (11 títulos) e galego (23 títulos).
A Rede de Selección de Libros Infantís e Xuvenís mantén a súa oferta
actualizada en Internet, que consta de dúas partes:
- A base de datos que contén un *corpus de 822 obras*, todos os
títulos seleccionados pola Rede dende o inicio dos seus traballos,
consultable a través dunha serie de pantallas que permiten seleccionar
as obras utilizando diversos criterios de busca (autor, lingua, idade
recomendada, ano da selección, etc.).
- A versión da publicación en formato de visualización "pasa-páxina "
de cada unha das *siete bibliografías selectivas anuales* que se
xera automaticamente a partir da base de datos xeneral a petición
do usuario.
A dirección de acceso á páxina web da Rede de Selección de Libros
Infantís e Xuvenís é: http://www.reddeseleccion.com/

GUIA DE LITERATURA NON DISCRIMINATORIA

2011-05-19T12:52:00.002+01:00

II GUÍA DE LITERATURA INFANTIL E XUVENIL NON DISCRIMINATORIA

Recollemos da páxina oficial:
"Trátase dunha guía na que se recollen 50 obras da literatura en galego publicadas entre os anos 2005 a 2007, destinadas aos nenos e as nenas de entre 0 e 18 anos, nas que se recolle o valor da igualdade e se racha cos estereotipos sexistas.
A guía foi elaborada pola Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil de Galicia (GALIX) por encargo da Secretaría Xeral da Igualdade e a Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia, a través do seu Seminario Permanente de Educación para a Igualdade, que ten por obxectivo traballar na formación e na información do profesorado, e das nais e pais, cara á súa decidida implicación na consecución dunha escola coeducativa e igualitaria, na que desaparezan prexuízos de carácter sexista e que permita o desenvolvemento libre e integral das persoas.
Esta segunda guía tenta destacar obras en que as nenas cumpren un papel protagonista activo e senlleiro; sinalar narracións en que tanto as cativas como os cativos se ven liberados dos roles de xénero máis esterotípicos; reflectir textos en que o maltrato e a violencia, en calquera das súas formas, son claramente condenadas ou nos que se establece unha reflexión profunda a partir delas; valorizar os saberes tradicionalmente considerados femininos; impulsar os valores de igualdade, paz e tolerancia a través da literatura; e achegar outras culturas para que se coñeza a situación de nenas e mulleres en ámbitos diferentes ao europeo."
Este documento do que se cita que será enviado aos centros, tamén é accesible directamente na páxina da Secretaría de Igualdade.

DOUS PREMIOS PARA A EDICIÓN GALEGA

2011-05-18T14:27:00.005+01:00

Kalandraka ven de obter dous novos premios.

Trátase do terceiro Premio Nacional de Edición na categoría de Libro de Arte para Miguel Hernández, 25 poemas ilustrados e outro terceiro Premio Nacional de Edición na categoría de Libro Infantil para Dióxenes, o título que xa obtivera o Premio Lazarillo de Creación Literaria 2008 (texto de Pablo Albo e ilustracións de Auladell).

O primeiro deles é unha escolma poética que se editou con motivo do centenario do nacemento do poeta, e que foi ilustrada por diferentes artistas plásticos como Baldo Ramos, Darío Basso, Federico Fernández, Óscar Villán, Pablo Otero, Marc Taeger ou Xosé Cobas.

Estes recoñecementos do Ministerio de Cultura súmanse a outros recibidos en edicións anteriores por libros como O coelliño branco, Onde perdeu Lúa a risa?, Animalario...

Nova colección

2011-05-16T12:25:00.003+01:00

Cinco contos sobre Velázquez da autoría de Eliécer Cansino, Joan Manuel Gisbert, Xosé A. Neira Cruz, Daniel Nesquens e Xavier P. Docampo. Publicados na colección A árbore da lectura, na serie xuvenil da editorial Oxford
Trátase da recreación dun cadro deste pintor converténdoo en parte da trama do relato. Eliécer Cansino en “As mans transparentes” recolle a historia dun pintor adolescente que, nas últimas vacacións antes da entrada na universidade, busca a voz de Velázquez. Gisbert en “Os soños da Sibila”, acude ao cadro da Sibila para relatar o proceso de curación dunha moza coa axuda dunha copista. Neira Cruz en “Os fíos dunha historia”, parte do cadro “As fiandeiras” e do gato que desde a imaxe lle lembra ao da súa avoa, para introducirse nas historias que esta conta, dos tempos que lembra nunha fabulación marabillosa que remata nun conto clásico. Daniel Nesquens escolle o lenzo “Inocencio X” para cederlle a voz a un neno que leva o mesmo nome e tamén vai ser retratado. Docampo en “Retrato dun home que se parecía a Esopo” acolle a historia do mendigo que posa para ese cadro deixando un pouco de realismo máxico, de relación imposible entre ese mendigo e o gran fabulador: “(...) aquel infeliz que dicía habitar, en tempos ben afastados, reinos remotos e ter aconsellado os seus monarcas, facía súas, para dar verosimilitude aos seus relatos, as palabras do fabulista Esopo.”
Cinco escritores, cinco cadros de Velázquez e cinco historias, nas que o lenzo achega personaxes, obsesións, parecidos inverosímiles, motivos de fantasía, ambientación,... sempre desculpa, para a creación de mundos distantes ao motivo e distantes entre si. A meirande riqueza é esa creación de ambientes desde o identidade de cada autor, en base á creatividade dun gran pintor.

LIBRO SOLIDARIO

2011-05-09T12:24:00.012+01:00

¿Qué me pasa, Ntumba? Cuentos sobre enfermedades olvidades: Tuberculosis, Mal de chagas, Kala Azar, Enfermedad del sueño, VIH/SIDA, Malaria.
Escritos por Feli Ibáñez con ilustracións de Mariona Cabassa e fotografías de Juan Carlos Tomasi. Publicado pola ONG Médicos sin fronteras en Icaria editorial.
Unha excepción a ter en conta, un libro de contos relatados por Ntumba, a contadora de contos que nos explica así o que é a solidariedade “Nese tempo aprendín –entre outras moitas cousas- que colaborar para cambiar o mundo é moi doado; simplemente é necesario preguntarse:¿isto que lle ocorre a outra persoa... gustaríame que me pasara a min? Se sentes que a ti non che gustaría vivir a mala situación que viven outros, daquela é preciso comezar a pensar que se pode facer.”
Ela cóntanos historias de nenos que padecen “enfermidades estrañas e esquecidas, enfermidades que non temos aquí en Europa, que case non se estudan nin investigan, a pesar de que miles de persoas en África, América Latina e outros continentes si as padecen.” E faino “para que a xente, ao escoitalas, saiba un pouco máis do que pasa alí e empecen a pensar acerca de que facer para cambiar o mundo. Escoitando esas historias, empezarás a reflexionar sobre que podes facer ti...”
Non quixera deixar de recoller as palabras da presidenta de Médicos sin Fronteras España, acaerca da literatura:
“Os contos son os responsables da dimensión da nosa realidade. Son os que nos ensinan a distinguir aos heroes dos viláns, ensínannos a soñar un mundo e axúdannos a decidir cal será a nosa maneira de estar nel. Os contos, como o primeiro ensino, vertébrannos e constrúennos, murmurándonos as dimensións precisas que ha de ter ese patio de recreo no que xogaremos toda a vida."
Pois para ampliar o noso patio, están estes contos nos que coñeceremos outras realidades, outras enfermidades, outros mundos, ... ao tempo que colaboraremos con esta ONG que nos di que ás veces hai que "pagar mediciñas" para que os outros se curen.

BANDA DESEÑADA E TEATRO

2011-05-05T12:05:00.005+01:00

O regreso do caralludo Sr. Mundo.

É Alfonso Martínez quen traslada á banda deseñada unha peza teatral que recibe o mesmo nome, escrita conxuntamente por Nathan Carter e Juan Junquera como proxecto xerminal da asociación cultural SRMUNDO.

Aínda que publicada en 2010 por Volta editores, estes días semella estar de moda (quen o leo verá a razón).
A macrópole berce da superhoroicidade observa sumida no caos, o impacto dun obxecto voador sen identificar contra a torre do rañaceos máis alta do mundo, entre as dúbidas os últimos super heroes loitan…
Unha banda deseñada en branco e negro que recolle unha historia de gran complexidade ou non tanta. Comeza coa imaxe de Goya na que dous homes de pelexan con paus para adentrarse nunha trama na que a iconografía relacionada con Cristo vai ter un papel relevante, e xunto a ese Sr. Mundo, os outros heores: o Señor Oscuro, Aracnos e Mole (irmáns, coas súas potencialidades e máscaras, coas diferenzas sempre presentes na familia... e buscando un lugar na BD). Entre todos eles a Asociación de Vitimas de Agresións con Carácter Violento

"O pintor do sombreiro de malvas", premio da AELG

2011-05-03T12:40:00.009+01:00

O pintor do sombreiro de malvas de Marcos S. Calveiro, resultou libro ganador na modalidade de literatura xuvenil nos premios da Asociación de Escritores en Lingua Galega.
Este autor, un dos máis premiados da última literatura que se está a facer por estas terras, e esta obra que xa vai pola 4ª edición, é unha das que máis galardóns ten conseguido:
Premio Lazarillo, 2009 - Premio Fervenzas Literarias ao Mellor libro Xuvenil, 2010 - Lista The White Ravens 2011 - Premio Asociación de Escritores en Lingua Galega (Infantil e Xuvenil), 2011.

Quedamos á espera da obra de Calveiro que resultou ganadora do último premio Raíña Lupa da Deputación da Coruña Centauros do norde.

Uhía, ilustrador, autor e director de documentais científicos

2011-05-02T09:24:00.008+01:00

Un documental científico sobre os cefalópodos das costas de Galicia, O mar da fin do mundo, dirixido por Manuel Uhía, acaba de ser premiado no Ciclo Internacional de Cine Submarino de San Sebastián CIMASUB 2011.
Porque Uhía ademais de ser un magnífico ilustrador e autor de libros, tamén acostuma traballar en cine submarino e xa non é este o primerio premio que acada.
Este pode ser un motivo para lembrar algún dos libros ilustrados por el como Misterio dos fillos de Lúa, Trece anos de Branca, Estes días refresca polas tardes, A casa abandonada, A cidade dos desexos, Leonardo e os fontaneiros, Rabibranca, Un robot pequeno, Rata linda de Compostela, O torques de ouro, Ás de mosca para Anxo, Memorias dun raposo... e aqueles outros dos que tamén é autor do texto como Pinturiño, O gato que lle puxo o cascabel ao gato, ¡Piratas na buguina!, O anel, e o magnífico Evaristo, un corvo moi listo, no que nos mostra ese mundo submarino que tanto lle atrae a través dunha estupendas ilustracións.

Novas de audiovisual

2011-04-29T10:20:00.011+01:00

Informa OQO que a canle tvG2 comezará a emitir en maio súas series infantís de animación audiovisual, feitas en Galicia e en galego:
Caracois (dirixida aos máis pequenos, entre 2 e 4 anos) e Os contos do camiño (dirixida á rapazada de 3 a 7 anos).
Con periodicidade semanal, accederán na primeira serie ás aventuras deses animais de xardín que tanto interese teñen para pequenos e grandes. Na segunda, poderán acceder a novas versións de contos xa coñecidos como A bruxa regañadentes; Corre, corre, cabaciña; Chocolata; Ollobrusco, Rato Tom e Rata Tomasa; A incríbel historia da nenapaxaroi e o galopín...

Libros que dan que pensar

2011-04-28T08:31:00.005+01:00

ZIMBO. Un álbum, propiamente dirixido a maiores, aínda que a ambientación poida confundir.
O mundo dos monicreques, unha chiscadela a Pinocho... pero de fondo, un problema xeracional e eterno.
Chegado o momento, os maiores han de dar alas para que os pequenos medren e poidan abandonar o niño. O amor mídese nesa entrega de liberdade que permite aos bonecos de madeira facerse nenos de carne e oso, ás rapazas converterse en mozas poñendo en marcha a valentía, tal como aparece na dedicatoria “Para miña irmá Penélope, que preferiu deixar de coser e emprender a busca de Itaca” e que nos trae, paseniño a lembranza dos versos de Xoana Torres
“Así falou Penélope:
"Existe a maxia e pode ser de todos.
¿A que tanto novelo e tanta historia?
Eu tamén navegar."
A historia dunha marioneta que se corta os fíos coa axuda do Monicrequeiro para poder entrar no mundo real, coa dor de abandonar o teatro e a ilusión de vivir outras vidas. A tristeza do monicrequeiro ante a marcha da súa obra e a capacidade de antepoñer os desexos de Zimbo por riba dos seus.
Textos de Arturo Abad e ilustracións de Joanna Concejo para un álbum de OQO.

2011-04-27T10:15:00.005+01:00

Indignádevos!
O manifesto de Stéphane Hessel que anda a espertar conciencias. Unha carta dirixida á mocidade, restablecendo o vínculo que nunca se debeu rachar entre as diferentes xeracións, achegando desde a madurez de máis de noventa anos de vida e a experiencia do paso activo pola historia convulsa da invasión nazi participando na resistencia e na construción das organización internacionais que deberían ter evitado novas guerras.
Hessel pide indignación ante a situación actual, na que semella que ningunha utopía é posible, e da que se aproveitan os que sempre estiveron ao axexo dispostos a acabar coa esperanza.
Con limiar de Manuel Rivas na versión galega e de José Luis Sampedro en español, o manifesto abre a espita ao formato do pequeno texto argumentativo.
Un libro para ler e comentar. Unha editora á que apoiar, nas traducións de obras de actualidade ao galego.

Libros sobre a viaxe

2011-04-26T09:36:00.003+01:00

As aventuras de Osiño, con texto e ilustracións de Helga Bansch, publicado por OQO.
Daquela, cando chega o inverno e os osos deben pensar en recollerse... a Osiño o que lle apetece é ir na busca de aventuras, camiño do Sur, o horizonte do mar.
O músico, que lle propón que o acompañe. polos camiños do mundo, divertindo á xente, é a desculpa perfecta, para comezar a viaxe, ata que nun momento determinado o músico decide ir cara ao norte e Osiño desexa seguir o seu soño, na busca do sur. Aí sepáranse, e con Osiño irase o can, camiñando camiñando... Osiño atopará traballo bailando nunha discoteca, logo atopará un circo co que seguirá viaxando mentres fai equilibrios, ata que atopa o mar e detense: traballará na cociña dun restaurante e gozará das noites e os días á beira do mar. Serán días felices, pero cando chega o verán Osiño decide regresar á súa terra, alí coñecerá a unha osa coa que poder retirarse a invernar.
As imaxes achegan moitos detalles e outras historias, a maiores das que se nos contan con palabras, coma a do can que acompaña ao oso desde que coñece ao músico ata que decide abandonar o mar, ou a familia de ratiños que semella acompañar á osa, a parella de coellos que tamén anda a descubrir o amor... Polo tanto, o álbum pide unha lectura detallada en ambos códigos.

XXVI Premio de Literatura Infantil Barco de Vapor en galego

2011-04-25T09:33:00.008+01:00

O XXVI Premio de Literatura Infantil Barco de Vapor en galego foi concedido a Manuel Lourenzo González pola obra Mundo Arb, unha novela de aventuras dirixida a lectores e lectoras a partir de dez.
Este autor de recoñecido prestixio dentro da literatura galega conta con títulos como A leiteira, A música da noite (premio Estornela de teatro para a infancia), Animais de compañía (na selección dos White Ravens), Estanislao, príncipe de Sofrovia, Irmán do vento (premio Merlín), Ela atopa un nome, O día despois do día, No outono das fragas, O patadón, O que é a vida, Piñeco, Tanis I O Mocos,...

Unha alegría para a nosa literatura

2011-04-20T09:08:00.004+01:00

O blogue de GALIX tráenos unha boa nova, que segundo explica, recolle do xornal Galicia Hoxe. Di o que segue:

"Agustín Fernández Paz é seleccionado pola editorial Dalkey Archive Press para figurar na antoloxía dos mellores narradores do mundo.
Agustín Fernández Paz será o primeiro autor galego incluído na Best European Fiction (Mellor narrativa europea) que publica a editorial estadounidense Dalkey Archive Press. Será a terceira entrega desta selección, realizada polo escritor bosníaco Aleksandar Hemon. Fernández Paz aparecerá co conto "Esta estraña lucidez", pertencente ao volume O único que queda é amor, libro que xa lle valera ao autor galego o Premio Nacional e que Jonathan Dunne traduciu ao inglés. Fernández Paz agradécelle, precisamente a Dunne, o feito de entrar nesta antoloxía, e refírese a el como "unha persoa que tanto está a facer pola difusión da Literatura galega". Dunne foi quen o animou a presentar a narración á editorial para a selección, finalmente elixida para un libro que aparecerá en novembro con 15.000 exemplares de tiraxe. "Esta estraña lucidez", engade, é "formalmente máis anovador que outros relatos do conxunto, porque a voz narradora é o fantasma dun can".

Blogues de libros que se comunican cos autores

2011-04-18T11:34:00.009+01:00

Un par de blogues de bibliotecas escolares informan de comentarios que os propios autores realizan directamente nesas entradas. Un deles provén do CEIP Milladoiro de Malpica e contánolo así: "Hai uns días publicamos unha reseña de Tres han de ser no blog que temos adicado ás novidades literarias. Tentabamos, coma decote, facer unha pequena análise literario-pedagóxica do libro. Para a nosa sorpresa, o autor entrou a facer un par de comentarios no que acabou por convertirse nunha animada reflexión literaria." Este é o enlace á entrada que realizan recollendo as observacións de Darabuc:

http://nautilusmil.blogspot.com/2011/04/una-visita.html

Outro caso é o do CEIP de Andrade: "A autora do libro que dende a Biblioteca propuxemos para centrar a celebración do Día do amigo (14 de febreiro), Un soño na bandexa, tamén se puxo en contacto con nós e enviounos uns correos.

Deixovos o enlace:

http://biblioandrade.blogspot.com/2011/04/un-sono-na-bandexa-marine-lorenzo.html

E conclúen "Os blogs de biblioteca dan os seus froitos e fannos visibles tamén para os autores e autoras"

Libros para o medo

2011-04-18T10:15:00.009+01:00

Colección “O baúl dos monstros” . Un verdadeiro baúl que contén os libros: A bruxa, O vampiro, O home do saco, O zombi, A fantasma, A momia, O ogro, O esqueleto, O monstro do armario e O home lobo. Todos eles da autoría de Enric Lluch, pero cada un está ilustrado por un artista diferente. Publicado en galego por Baía, provén da editorial Bromera. Unha pequena historia co personaxe de medo (e que dá título á obra) como protagonista que remata cunha presentación – descrición do personaxe, o seu atavío e instrumentais que lle son propios. As ilustracións do vampiro (de Fernando Falcone) están moi logradas, pero ...qué dirías dun vampiro que decide saír para que lle afíen os cairos e que acaba sendo contratado para participar nunha película mais todo remata en desastre; e dunha bruxa que vai cambiando de conto e buscando traballo, ou dun home do saco que ao final resulta ser un bo educador? En todos os casos as ilustracións achegan información complementaria e unha riqueza de significados… A momia con ilustracións de Pablo Tambuscio mostra unha graciosa imaxe do horror na que se recolle tamén o grito de Munch. Neste caso, a protagonista escoita algo acerca de que van pechar o museo e decide escapar antes de que suceda; co obxectivo en Exipto, vaise co león, pero non dan saído da cidade despois de tentar viaxar en autobús, taxi ou ambulancia; ao final danse conta de que non hai vida como a do museo... quentiños e demais. Ao personaxe de O zombi -ilustrado por Oriol Hernández- pásalle algo parecido, un bruxo empéñase en que meta medo e ata o presenta a un concurso, pero el alégrase cando o enterrador que o está a seguir a todas partes se lle presenta e lle di que os mortos non poden ir soltos pola rúa. O esqueleto -ilustrado por Mercé López- cóntanos o nacemento e cría dun pequeno esqueleto que cando entra en contacto cunha revista de deporte de humanos se empeña en xogar fútbol o que lle crea máis dun problema, desde asustar aos rapaces cando se achega a eles ata facelo cun pequeno que non fuxe e lle axuda, pois ao colocar as botas e dar unha patada perde con ela tamén os osos da perna; daquela a familia cae na conta de que o mellor será convencelo de xogar sen botas e cun globo. E así un tras outro. Interesantes as imaxes familiares nas que cada un se identifica cun pequeno obxecto e realiza as labores que del se esperan.. todo moi humanizado.

Novo premio de álbum ilustrado

2011-04-15T10:13:00.015+01:00

Recollemos do Portal culturagalega.org, en lg3Noticias, a noticia do Premio Compostela de Álbums Ilustrados:

ARIANA PAPINI E MOISÉS YAGÜES FIXÉRONSE CON SENLLAS MENCIÓNS ESPECIAIS Martín León Barreto faise co IV Premio Compostela de Álbums Ilustrados El camino de Olej é o título do álbum co que Martín León Barreto Johnson gañou o IV Premio Compostela de Álbums Ilustrados, que convoca o Concello e mais a editorial Kalandraka. O xurado valorou a obra como unha adaptación da tradición oral, nunha viaxe iniciática que se organiza a través e obxectos. Pola súa banda, a florentina Ariana Papini, con ¿Quién querrías ser? e máis Moisés Yagües Fernández, de Murcia, con Al otro lado conseguiron cadansúa mención de honra.

Libro cun ar surreal

2011-04-14T10:59:00.005+01:00

Catálogo de obxectos rebuldeiros, é dicir, “toda a verdade sobre as feras que nos axexan na casa. Un inventario de riscos domésticos, elaborado por Pablo Prestifilippo, nunha especie de recetario protagonizado por un profesor que tenta buscarlle explicación científica a cada fenómeno, para o que recorre a súa casa ao longo de dous anos, e o libro é nin máis nin menos que o resultado dos seus descubrimentos.
Un exemplo de orixinalidade. Un libro para xogar observando unha a unha as páxinas para observar as informacións que se complementan ata ocupar todo o espazo.
Libro póstumo, con humor surrealista e nonsense, con imaxinación a tope; como no surrealismo en xeral, aquí búscaselle o outro lado a todos eses obxectos que nos pasan desapercibidos no día a día.

Publicado por Factoría K de libros.

Libros de serie

2011-04-13T09:01:00.005+01:00

A serie “Rodribrico” con títulos como Rodribrico aprende a voar, Rodribrico e o mar, Rodribrico e a noite, Rodribrico visita a cidade ou Rodribrico vai ao circo.
Escrita por Manuel Guisande e ilustradas por Xosé Tomás.
A historia dunha pega marza que vive nunha árbore e ao tempo que medra vai atopándose con outros animais coma o colibrí, a aguia, o oso, os vagalumes, o bufo, os lobos, os gatos bravos, o coello,.. a descuberta dunha cría.

Esta serie resultou ganadora na VI Noite da Edición en Galicia da Asociación de Editores, co Premio Isaac Díaz Pardo ao Libro ilustrado do ano 2010: A colección Rodribrico, editada por Baía Edicións, ilustrada por Xosé Tomás.

Premios Martín Sarmiento

2011-04-11T14:42:00.008+01:00

Na Festa da Lingua celebrada o día 1 de abril no Palacio de Congresos e Exposicións de Galicia, en Compostela, fallouse a VII Edición do Premio Frei Martín Sarmiento, un certame que dende hai sete anos premia, cos votos dos alumnos e alumnas, as que consideran mellores obras escritas para o seu chanzo de idade.

Nesta edición participaron arredor de 2400 escolares galegos que premiaron na primeira categoría (1º e 2º de Educación Primaria) a obra A tea de araña que todo o apaña de Xoán Babarro, publicado pola Editorial Rodeira.

Na segunda categoría (3º e 4º de Educación Primaria) a obra de Ramón Caride Andanzas de Xan Farrapeiro publicado por Edicións Xerais de Galicia.

Na terceira categoría (5º e 6º de Educación Primaria) a obra A ánfora exipcia de An Alfaya, publicada pola Editorial Tambre.

Na cuarta categoría (1º e 2º da ESO) decidiron premiar a obra Chamádeme Simbad de Francisco Castro publicada na Editorial Galaxia.

E na quinta categoría (3º e 4º de ESO) optaron por Carlos Vila Sexto e a súa exitosa As sete mortes, tamén publicada pola Editorial Galaxia.

Estes premios son unha boa maneira de ter en conta a opinións dos lectores e lectoras.

Libros bilingües

2011-04-06T08:03:00.004+01:00

Do CEIP Os Casais, chéganos esta recomendación...

Que lle acontece á avoa? Texto e ilustracións: Miguel Peralta e Xoana Álvarez Editorial : Triqueta verde Un novo álbúm sobre a idade e a memoria que parece alonxarse. A avoa asegura ter a cabeza chea de enredos polo que non lembra cousas importantes. Tanto ilustracións coma texto fan paralelismo constante entre a calceta, a vida, os novelos, as lembranzas, os barullos de fío e o esquecemento. Só cando calceta a avoa é quen de enfiar recordos. As ilustracións mesturan técnicas de collage e pintura, cunha grande expresividade na que pelo, novelos de la e fío enleados teñen un protagonismo especial.

É ademáis un álbum bilingüe: en galego por un lado e, dándolle a volta ao libro, en inglés polo outro.

Libros para a imaxinación

2011-04-05T07:31:00.002+01:00

Para facer o retrato dun paxaro. Jacques Prévert pon o texto, Mordicai Gerstein as ilustracións e Fernando Moreiras a tradución e Kalandraka a edición.

Un exercicio de imaxinación e unha clase de pintura, un xogo coa arte e a creatividade, o paso das tres dimensións ao plano bidimensional. Non é de estrañar que o autor participara no movemento surrealista. Cando na mañá te esperta o canto dun paxaro é normal que dalgunha maneira queiras conservar esa sensación, por iso colles un lenzo e comezas a pintar unha gaiola coa súa portiña aberta, levas o bastidor ao campo e agardas a que un paxaro entre nela, para pechar a porta co pincel, a continuación borrar a gaiola, e pintar a árbore. Se o paxaro canta o cadro é bo, así que xa o podes asinar, levalo ao teu cuarto e esperar a ver que pasa...

Libros para camiñar

2011-04-04T10:37:00.007+01:00

O paseo de Rosalía, con texto e ilustracións de Pat Hutchins. Traducido por Silvia Pérez Tato e publicado por Kalandraka. Libro destacado pola Asociación de Bibliotecarios de América (ALA) en 1968.

Álbum cunha proposta estética moi definida e considerada de vangarda cun debuxo de liñas sinxelas pero barroco pola cantidade de elementos que representa, xogando apenas con dúas ou tres cores nas que o amarelo e o vermello destacan a moita distancia.

Pode lembrar unha secuencia de debuxos animados polo tema e o humor.

Moi poucas palabras fan falta para facer avanzar o relato dunha galiña que vai dar un paseo tranquilamente, salteando todos os obstáculos que poden aparecer sen nin sequera ser consciente deles, mentres o raposo que a persegue vai caendo nun accidente tras outro. Coma se a natureza quixera apoiar aos máis débiles e castigar aos que pretenden facerlles mal... ninguén coloca trampas, é o azar quen manca, unha e outra vez, a ese raposo que seguramente non volva a visitar galiñeiros, nin volverá a pensar o parvas que son as galiñas e o listos que son os de súa especie. Así debería ser a vida!

Onde van os bebés?, un libro para pequenos e pequenas

2011-03-31T10:56:00.004+01:00

Na mesma colección, coa mesma autoría, Onde van os bebés? Neste caso, repítense as características plásticas e de ton, para contar a historia de dous vellos osos de peluche que comparten as grandes preguntas da vida: “como lle chamas ti ás cousas que pensamos antes de durmir, e que te deixan un pouco triste?” ou “ houbo algunha vez un neno que xogara con nós?” e tamén os contos. Pote, o peluche pequeno, pídelle a Verto, o grande, que lle conte unha historia verdadeira, aquela onde se explique a onde se foi o seu bebé, o que xogaba con eles polo día, e durmía con eles pola noite, e que agora, había tanto tempo que non vían. Daquela, Berto vese obrigado a falar de cómo desaparecen os bebés para facerse maiores e incluso ter bigotes; pero o pequeno Poti non lle cre, e debe escribirlle unha carta, para que o que foi o seu bebé lles chame por teléfono, confirmándolle que é tan maior que xa ten un bebé propio. Agora só queda contestar á pregunta de Poti: e será que os bebés maiores tamén teñen lembranzas?

A esa pregunta poderemos contestar todos: lembramos aos nosos osiños de peluche

DE SERIE

2011-03-31T08:47:00.005+01:00

Pequena Lúa de Ezquieta, traducida por Sandra Hombreiro e publicada na colección Tras os Montes de Kalandraka, neste ano 2011. O mundo dos pequenos, as súas sinais de identidade, ese balbucir que se repite sen cansazo ante o espertar ao mundo e ir descubrindo todo o que el contén, esa maneira de compartir as súas descubertas... por iso, cando Oso chama a Bubú porque xa son horas de volver á casa, Bubú empéñase en sinalarlle a Lúa, e o mesmo fai coas ovellas que pasan, co parrulo, co elefante, coa mamá canguro ... ata que sinalando sinalando esperta ao moucho que repite Bu – bu, bu – bu, bu – bu; daquela o pequeno coello Bubú incomódase e volve á casa. Alí, Oso acóchao baixo a manta e a Lúa avisa ao moucho: “-Shhhh, agora caladiño, que Bubú dorme.”

Unha historia entrañable que entra de cheo no mundo dos bebés.

As ilustracións, sobre papeis de textura vexetal con debuxos de tons suaves, achegan ao relato varios graos máis de dozura.

Teatro para ler

2011-03-30T10:30:00.003+01:00

Marta ante o espello de Teresa Calo Fontán, publicado na colección Fóra de Xogo de Edicións Xerais de Galicia.

Unha estraña xoia, unha obra de teatro que é a segunda que se publica nesta colección, despois de Unha primavera para Aldara de Teresa Moure. Esta peza, dunha filla de galegos afincados no país vasco, é a primeira xuvenil dunha recoñecida autora dramática, ganadora de prestixiosos premios e guionista ademais de actriz. Neste caso, presentasenos un case monólogo no que unha moza se enfronta a si mesma, ao seu corpo, despois dun longo proceso de anorexia. Marta está ante o espello como ante un tribunal, sen saber se é o escenario dun teatro ou simplemente un non lugar ao que foi dar despois da última crise e fala consigo mesma, coa imaxe no espello ou coa bascula que foi a medida do seu tempo, o seu examinador diario, a amiga permanente. A imaxe da portada ten o valor das evidencias, unha lectura visual da obra que sintetiza á perfección o seu contido. Unha obra para ler, para falar e comentar, para reflexionar acerca dun problema está aí, ao carón, axexándonos.

2011-03-29T08:53:00.003+01:00

Macarrón de narices de Xoán Babarro con expresivas ilustracións de Marcos Calo, publicado na colección Merlín duro. Conta unha historia que comeza con dedicatoria rimada do autor “Para os nenos e as nenas que coman macarrón con tomate e lean este conta ata o remate”. Entra no relato o narrador desta magnífica maneira “Narices é un país que non está nin cerca, nin lonxe. A distancia desde onde nós vivimos deica Narices non é maior ca unha baixada de pálpebras. No reino de Narices existe un enorme pazo con vidreiras de cebola, paredes de pedra de azucre, tellados de cenoria e xardíns de pirixel.” Xa estamos introducidos nun mundo de fantasía que terá moito que ver cos alimentos e as preferencias, e que deixamos en branco para que as cabeciñas vaian dándolle voltas, iso si, adiantemos o remate a modo de porta de peche: “Acaban contando as crónicas que, unha vez repostos da desfeita, o tubo-rei, o tubo-raíña e os demais uralitas, descansaron unha tempada de macarronate e sometéronse a un réxime de xamón, compota de mazá e ensalada de pirixel. E volveron ser gordiños e guapos, como era toda a xente de narices. Mais disque lles quedaron para sempre uns fociños de macarrón con bico de O.” E finaliza o autor: “Pero..., xa se sabe, un fento é un fento, un chanto é un chanto e un conto é un conto.” Que ninguén se leve a engano.

Máis recomendacións do CEIP Os Casais

2011-03-28T10:39:00.008+01:00

A nai do heroe, un novo álbum da colección Q de OQO.

Traducido do castelán; un texto de Roberto Malo e Francisco Javier Mateos con ilustracións de Marjorie Pourchet.

Imaxes minuciosas con moita información, que amplían a historia que se conta.

Unha historia que xira arredor dun valente cabaleiro que se ve polos camiños -e sen querer- acompañado pola nai; unha nai que é como moitas, moi nai e moi disposta a non deixar só ao seu fillo, aínda que sexa un heroe xa adulto.

Andando camiño, vaise demostrar que ata os máis cruentos personaxes teñen nai, que se establecen un lazos sedosos e indisolubles entre estas e os seus fillos, e que só con mentalas todo se enche de emoción e bos desexos. Nai e nadal, case riman en consoante.

Agora, que non vai dar tempo de medrar ata a xubilación, está ben ter presente o papel das nais e todo o que poden facer polos reinos...

O nome do heroe, Dick Van Dyke, pode traer ... certas reminiscencias.

COMER LITERATURA

2011-03-25T10:34:00.006Z

Menú de enganos. Un monllo de relatos de Manuel Núñez Singala, que publica Galaxia na súa colección Costa Oeste. A modo de literatura á carta (literatura con sabor ou historias para remoer) atopamos relatos para picar, entrantes, primeiros, segundos e sobremesas. Todos eles son pequenas narracións concisas e sintéticas; froito da observación da realidade e das súas contradicións; do que nos caracteriza e podería ser froito da investigación dun antropólogo. O humor, a retranca, caendo como poalla sobre os alimentos e a crueza servíndolle de bandexa. Podería ter un aire aos Retrincos de Castelao pero máis distantes, máis froito destes tempos, sen lirismo nin sentimentos, tomada a realidade a distancia, dándolle unha nova volta de torca a cada situación como se se tratara de cazadores cazados, xogando coas dobres interpretacións e chegando a lembrar as gueguerías. Con esa dose de crueldade, para facer pensar, para remover o noso mundo e as nosas conciencias, para zarandearnos e obrigarnos a ver o que non queremos. O autor, que conta no seu haber con libros como Comedia bífida ou En galego, por que non? demostra o dominio dos recursos do discurso, das trampas que se agachan no pensamento e na linguaxe.

Novela de época

2011-03-24T07:56:00.003Z

O segredo de Marco Polo, é a última novela de Francisco Castro, publicada na colección Costa Oeste de Galaxia. Un relato ambientado na Venecia do século XIII. Trata de historia de amor entre un aprendiz de soldado, fillo do Primo Xeneral e unha "principessa", sobriña do Dogo e obrigada a un matrimonio de conveniencia. Esta historia, é a continuación doutra anterior e frustrada entre a nai deste mozo e Marco Polo, o navegante que viaxa ás Indias mentres a súa amada ha de casarse cun home de armas e deixar que este quen profille o froito dese outro amor; pero o fío queda unido no nome do rapaz: Marco. Cando ela morre o neno ha de vivir con este home que non o quere. Comeza o relato con Marco seguindo coa vista a Naria, caendo ao canal por vela,... sufrindo por un amor que non confesa. E daquela aparece Marco Polo, un estraño que volve á cidade con cargado de cousas exóticas e miles que aventuras que comparte co mozo ao que decide axudar para que esa historia de amor teña un final feliz e poida conseguir que ela o queira,...

Novas de literatura

2011-03-23T09:49:00.005Z

O pintor do sombreiro de malvas acaba de ser seleccionado para a exposición The White Ravens 2011. O libro de Marcos Calveiro e ilustrado por Ramón Trigo, foi premio Lazarillo.

Premios

2011-03-23T07:42:00.005Z

Sopa de xarope de amora. Obra de teatro ganadora do IV premio Manuel Mª de literatura Dramática Infantil 2009 Neira Cruz, o seu autor, ao tempo que continúa coa obra narrativa, vai incrementando a súa produción en obras dramáticas, que ademais reciben son premiadas, como sucede con esta, O punto da escarola ou A noite da raíña Berenguela. Unha obra en tres escenas e con moi bo ritmo. Unha historia marabillosa, con ingredientes actuais (novas tecnoloxías, princesas que non queren casar...). Un científico namorado que quere coñecer a receita que só sabe a súa cociñeira. A historia de amor de sempre, adobada con humor e os mil e un xogos de palabras. O humor e o amor correndo un á par do outro para producir unha obra divertida, gustosa de ler e ver; a receita axeitada para crear lectores e espectadores de teatro.

2011-03-22T08:24:00.007Z

Brais e os demais de Manuel Darriba, un autor xa coñecido na literatura xuvenil por libros como Experimentos coa mentira ou Paf xarope introdúcese, neste caso, na narrativa infantil. As ilustracións son de Ana Santiso. Está publicado na colección Árbore de Galaxia. En primeira persoa cóntanos Brais quen é, como é, os anos que ten (case nove), cales son os seus amigos, como é a súa familia, que é o que sente... Unha historia sinxela coas doses correspondentes de realismo e fantasía. Unha de rapaces, con afectos e valores, con amores correspondidos e rexeitados, con humor e aventuras, moitas aventuras.

DÍA DA POESÍA

2011-03-21T08:35:00.004Z

Un libro. Un comentario, que nos chega desde o CEIP Os Casais. Título: O meu gato é un poeta Autor : Fran Alonso Editorial: Xerais, colec. Sopa de libros 1ª edic.: febreiro 2011 A piques de celebrar un novo día da poesía, un libro para disfrutar xogando coa lingua, coas verbas, mestura de brincadeira e seriedade; un libro reivindicativo, non só da poesía, tamén do xogo, da actualidade, do amor, do cambio… e ata de “acción poética”. Un libro que acolle un amplo espectro de idades, para divertirse con pequen@s que aínda non len (pero son quenes de xogar cambiando palabras, sílabas, letras, sen coñecer o que son), con aquel@s que inician a lectura coma un descubrimento, para @s reaci@s á poesía, para demostrar que a linguaxe é divertida, para @s que queren algo máis (sentimento, ideas, pensamentos…) Un libro para disfrutar a soas e para compartir. Unha felina ferramenta para empregar nas aulas. Unha innecesaria desculpa par facer estalar de versos as bibliotecas. Acompañado dun CD no que autor recita seis das poesías e unha clave de acceso á páxina web.

NOVAS

2011-03-18T10:19:00.007Z

A semana pasada tivo lugar a VI Noite da Edición, organizada pola Asociación Galega de Editores (AGE), na que se entregaron os seus galardóns anuais a... Construtores de Xulio Gutiérrez e Nicolás Fernández - Premio Ánxel Casal ao mellor Libro de Non Ficción Contos para nenos que dormen deseguida de Pinto&Chinto - Premio Xosé Neira Vilas ao mellor Libro Infantil Todo é silencio de Manuel Rivas - Premio Ánxel Casal ao mellor Libro de Ficción Estremas de Ana Romaní - Premio Ánxel Casal ao mellor Libro de Poesía e Teatro 30 gramos - Premio Lois Tobío ao Mellor Libro Traducido Colección Rodribrico - Premio Díaz Pardo ao Libro Ilustrado Gramática práctica galega de Xoán López Viñas - Premio Xosefa Vilarelle ao Libro educativo Xosé Neira Vilas - Premio Xosé Mª Álvarez Blázquez ao autor do ano Asociación Culturgal - Premio Rosalía de Castro á inicitiva editorial Espazo Lectura - Premio Fernández del Riego de Promoción do Libro e da Lectura Tamén se entregaron as distincións honoríficas a ... Ir Indo e Hércules de Edicións polo seu 25 aniversario Xosé Agrelo Hermo, ex director e editor de Toxosoutos Alfonso García Sanmartín, Socio de honra pola traxectoria profesional

NOVAS

2011-03-18T09:27:00.003Z

Na pasada semana, celebrouse a VI Noite Galega da Edición, organizada pola Asociación Galega de Editores, para entregar os seusgalardóns anuais. Estes foron: Construtores de Xulio Gutiérrez e Nicolás fernández - Prmeio Ánxel Casal ao Mellor Libro de Non Ficción Contos para nenos que dormen deseguida de Pinto e Chinto - Premio Xosé Neira Vilas ao mellor libro infantil Todo é silencio de Manuel Rivas - Premio Ánxel Casal ao Libro de Ficción Estremas de Ana Romaní - Premio Ánxel Casal ao Libro de Ficción 30 gramos - Premio Ánxel Casal ao Libro traducido Colección Rodribrico - Premio Ánxel Casal ao Libro ilustrado Gramática práctica galega - Premio Xosefa Vilarelle ao Libro educativo Xosé Neira Vilas - Premio Xosé Mª Álvarez Blázquez ao autor do ano Asociación Culturgal - Premio Rosalía de Castro á iniciativa editorial 2010 Espazo Lectura - Premio Francisco Fernández del Riego e as distincións honoríficas para ... Ir Indo e Hércules de Edicións polo 25 aniversario Xosé Agrelo Hermo, director de Edicións Toxosoutos. Alfonso García Sanmartín, socio de honra.

JOSEFINA ALDECOA

2011-03-17T11:02:00.006Z

Unha data para lembrar a Josefina Aldecoa: unha educadora, filla e neta de educadoras que beberon nas fontes da Institución Libre de Enseñanza, e que puxo en marcha o colexio Estilo, do que explicaba "Quería algo moi humanista, dando moita importancia á literatura, ás letras, á arte; un colexio que fora moi refinado culturalmente, moi libre, no que non se falara de relixión, cousas que daquela eran impensables na maior parte dos centros do país". Unha pedagoga que publicou El arte del niño, Historia de una maestra, La educación de nuestros hijos... Unha escritora que adoptou o apelido do seu home (Ignacio Aldecoa) cando quedou viúva. E, desta autora, recollemos a presentación editorial dunha das súas obras para nenos e nenas, Pinko y su perro. "Chega o verán e Pinko, que vive nunha gran cidade, marcha de vacacións á casa dos seus avós no pobo. Alí goza indo ao río, ao campo, subindo á casa da árbore que o seu avó construíu para el... Pero o que máis lle gusta é o seu novo can Tom. Unha tarde Pinko sae ao monte para cazar bolboretas. Cando se quere dar conta, xa está a anoitecer e non sabe como volver á casa. Por sorte, aparece o seu can Tom e lévao de regreso á casa. Cando as vacacións se rematan, Tom e Pinko vanse xuntos á cidade."

Libro con referencias

2011-03-17T08:42:00.004Z

Amar unha serea de X. H. Rivadulla Corcón con ilustracións de Antonio Seijas, publicado na colección Árbore de Galaxia. Comeza coa cita de Novoneyra “Ser poeta é ser verdadeiro” En primeira persoa nárrase a historia de Varucho, un neno de oito anos, fillo de mariñeiro, que vive en Muxía e se namora dunha serea o primeiro día de escola. A serea é unha nena que vai en cadeira de rodas, chámase Almudena e acaba de chegar da Coruña. O neno ha de ir axustando a súa relación con esta nena, cometendo erros e avances no tratamento coa diferenza. Farao coa axuda da irmá, pero especialmente dun vello amigo do seu avó que traballa no cine do pobo, o Pulgas, e tamén da señora Dans que fai a limpeza no cole. Un mundo real no que personaxes soñadores e románticos loitan por sobrevivir, como pode observarse nesa caixa de galletas na que o Pulga garda os seus tesouros: Os Eidos asinado polo autor, unha foto con Díaz Pardo, un debuxo asinado por un Luís –que pode ser Seoane-... Unha serie de referencias, colocan a obra nun contexto real, engadíndolle a valoración da cultura actual a través de libros como Profecía do mar de Bernardino Graña ou Abracadabras de Marica Campo ou da visita do poeta Isidro Novo. Unha serea convértese na metáfora dunha rapaza en cadeira de rodas, e a minusvalía transfórmase en orixinalidade. Algo a ter en conta!

Un álbum de Pepe Cáccamo

2011-03-16T10:55:00.003Z

Un home impuntual. Pepe Cáccamo escribe este álbum con ilustracións de Manuel Pizcueta e publícao na colección d´Os duros de Árbore, en Galaxia. En primeira persoa nárrase a historia dun home impuntual. Sempre hai algo que frustra os seus propósitos de puntualidade, nin de pequeno é quen de chegar á escola, nin de mozo ás citas coas mozas; perde os trens, os barcos e os avións; non chega a tempo ás entrevistas de traballo, tampouco chegou ás festas ás que foi convidado, nin sequera á que organizaran para o seu trinta aniversario... En fin, perdeu o tempo do gozo de cousas que lle apetecían, incluso chega tarde á cita coa menciñeira que garantira a curación dos seus desarranxos de impuntualidade... cando ve que non vai chegar tírase nas vías do tren pero ao atrasarse tampouco consegue suicidarse; por iso, sabe que nunca vai chegar puntual nin tan sequera ao encontro coa súa propia morte, nin para o final do relato no que está a contar isto. Unha historia moi apropiada para adultos, especialmente para os que sufrimos esta doenza, en carne propia ou allea. Ilustracións cun ar surrealista, case de figuracións abstracta, que apoian a situación central dese reloxo que marca os instantes.

PREMIO IBEROAMERICANO DE LITERATURA INFANTIL EDICIÓNS SM

2011-03-14T08:45:00.004Z

PREMIO IBEROAMERICANO DE LITERATURA INFANTIL EDICIÓNS SM Este premio convocouse por primeira vez no ano 2005 co propósito de impulsar a literatura infantil e xuvenil en toda América Latina e recoñecer a traxectoria de autores que escriban para o público infantil e xuvenil. Convócao anualmente o Instituto SM para a Educación xunto coas institucións que conforman a Asociación do Premio: Centro Rexional para o Fomento do Libro en América Latina e o Caribe (CERLALC), International Board on Books for Young People (IBBY), Organización de Estados Iberoamericanos para a Educación, a Ciencia e a Cultura (OEI), e a Oficina Rexional de Educación para América Latina e o Caribe da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO/OREALC). En 2011 a OEPLI propón a candidatura de AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ. Esta noticia, que nos envía GALIX (Asociación Galega para o Libro Infantil e Xuvenil), énchenos de ledicia, pois este sería un bo momento para que -de novo- un escritor galego reciba este galardón. Lembremos que o primeiro premiado foi Juan Farias.

PREMIO ASTRID LINDGREN

2011-03-11T08:00:00.006Z

O Premio de Literatura en Memoria de Astrid Lindgren é un premio de literatura infantil e xuvenil establecido polo Goberno sueco en 2002, para honrar a memoria de Astrid Lindgren, unha das escritoras máis populares e máis lidas en Suecia e no mundo. Para este galardón, Gálix (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil) propón á escritora Fina Casalderrey e ao ilustrador Miguelanxo Prado (autor do cartel "Bibliotecas escolares, espazos de lecturas"). As súas candidaturas serán tidas en conta próximamente na xuntanza do xurado que outorgará o premio.

Unha tradución a ter en conta

2011-03-10T07:52:00.005Z

Unha entrada que nos achega Maribel, desde o CEIP Os Casais

Título: O gran libro dos medos do rato pequeño Autora : Emily Gravett Editorial: Patasdepeixe, novembro 2010 Premiado no 2008 coa Medalla Kate Greenaway Unha coidadísima edición pon nas mans do lector ou lectora os medos deste rato nun álbum ilustrado que non ten desperdicio dende a cuberta, cun furado rilado por onde asoma o protagonista, ata a contracuberta, onde un detallado- e tamén rilado- ticket de compra aporta información sobre o libro. Xa na guarda, onde o pequeno rato arrastra un lapis noviño, aparecen coma iconos as fobias e medos que sufre, e unha declaración de intencións da autora de amosar o libro coma de autoaxuda, recomendando usar a arte (colaxe, debuxo, escrita) nas mesmas páxinas do álbum para superar as fobias propias. Iníciase así a viaxe, páxina a páxina, de fobia en fobia, deste ratiño con cara de susto permanente, acompañado sempre do lapis co que expresa os seus medos, e que vai minguando según avanza a narración dos mesmos, deixando restos en cada páxina. Na parte superior de cada páxina atópase o nome da fobia xunto co seu significado, identificada cun dos debuxos da guarda. Todas reais, agás un par delas : nonseiondeestoufobia e hippopotomonstrosesquipeda… Frases moi breves en primeira persoa. E páxinas para ollar demoradamente, cheas de humor… ou arrepío. Follas furadas, esquinas riladas, recortes de prensa con novas e publicidade, mapas despregabeis, bocetos a lapis, fotos e collages, chiscadelas a algún clásico da literatura infantil británica, notas pegadas con “tiritas” (usadas). Case ao final descubre que anque é moi pequeno… A historia remata realmente na última garda, non se poden pasar por alto os anaquiños de papel onde o ratiño fixo os últimos debuxos, nin os obxectos que o arrodean no seu niño Un libro para disfrutar unha e outra vez.

Novidades

2011-03-04T10:25:00.004Z

A VISITA DOS DOMINGOS de Matteo Gubellini xa coñecido, entre nós, por ter ilustrado A casa da miña avoa (tamén en OQO), preséntanos este álbum escrito e ilustrado por el. A nena é visitada cada domingo polo monstro... podería dar medo a espera, pero ¡non!, ao monstro recíbeo cunha aperta e a continuación fan todo xuntos, almorzan coma monstros, xogan coma monstros,... alá andan os dous xuntos facendo monstruosidades; pásano como ananos ata que... cando cae a noite volven cansos á casa, asustan á nai, e chega a hora do descanso. Daquela o pai quita o disfrace de monstro e a nena vaise a durmir mentres pensa que xa lle está tardando o próximo domingo. Porque os domingos, recibe a visita do monstro e van xuntos facer monstruosidades. Un libro para reivindicar a complicidade cos pais.

Proposta para o premio Ándersen

2011-03-02T09:54:00.016Z

Agustín Fernández Paz foi proposto pola OEPLI (Organización Española Para el Libro Infantil) para o premio Ándersen, o coñecido como Nobel da literatura infantil e xuvenil que concede o IBBY (International Board on Books for Young People) cada dous anos como recoñecemento ao conxunto da súa obra. Desde a constitución deste galardón, en 1956, só un español, José María Sánchez-Silva, autor da novela "Marcelino, pan y vino", o obtivo, en 1968. Agustín Fernández Paz é un dos nosos autores máis prolíficos e premiados: Premio Nacional de Literatura por O único que queda é o amor, premio Lazarillo con Contos por palabras, premio Merlín por As flores radiactivas, Edebé xuvenil por Trece anos de Branca e Edebé infantil por A escola dos piratas, Rañolas con Cartas de inverno, Raíña Lupa por Cos pés no aire, Protagonista Jove por Aire negro, varios dos seus libros forman parte das Listas de Honra do IBBY e dos White Raven... A OEPLI tamén o propuxo para o Premio Iberoamericano de Literatura Infantil Ediciones SM, que se convoca desde 2005 co propósito de recoñecer a traxectoria dos escritores que traballan para o lectorado infantil e xuvenil. Tal como dícía Cunqueiro e recolle Fernández Paz, "o home -a muller- precisa, coma quen bebe auga, beber soños". Os lectores e as lectoras de Agustín, alimentados cos seus soños, desexamos que ese premio chegue ás súas mans, que será coma se o recibiramos tod@s nós, é dicir, a literatura galega.

Taller de corazóns... obradoiro de afectos?

2011-03-02T07:37:00.003Z

Unha historia triste? Unha historia de amor? Unha historia de corazóns rotos? Matías ten un taller artesanal no que repara corazóns danados: quenta os xeados, cose os rotos, cambia a hora dos que se poñen tristes cando lembran o pasado; para os “males do corazóns” acode ao paso do tempo... de forma que aceptemos que os danos emocionais poden ter un remedio caseiro e sinxelo -sen quirófano nin outras terapias- como aqueles outros arranxos que facemos coa axuda dun bo e entendido traballador. Non hai frialdade no trabalo senón todo o contrario, empeño e tenrura, materiais cos que -pola noite- os fabrica. Ao chegar a primavera, tal como Luís o reloxeiro de Los gozos y las sombras, Matías saca o corazón da caixiña e vai á casa de Beatriz para facerlle o agasallo de cada ano: un corazón para aquela que non ten; ela recíbeo sen darlle valor porque ignora que en cada un deses corazóns hai un anaquiño do de Matías. Un día, cando o artesán abre o peito para sacar un novo anaco de corazón, dáse conta de que só queda ese, e... o silencio faise no taller. Beatriz bota de menos o agasallo na primavera e vai buscar a Matías. Alí o atopa, co peito baleiro, e co anaco final de corazón no medio dunha obra a medio facer, bota a correr e volve con todos os seus presentes, busca os anacos entre os cascallos e vainos colocando no peito de Matías; el esperta nos seus brazos pero ela deseguida lle di que non lle volva dar eses sustos e marcha igual de distante que sempre. A vida sigue igual e Matías continúa levándolle un novo corazón cada primavera, ela sigue a recibilos distante ...pero un medio sorriso descóbrea. A xenerosidade sen límites e a capacidade de sacrificio do amor Roxo e azul son as cores que utiliza o ilustrador mexicano, as cores do corazón. Delicadas e etéreas son as imaxes de Beatriz e Matías, debuxos finos e cheos de detalle fronte aos fondos nos que o paso do tempo semella deixar as súas pegadas con texturas de calidades; os colaxes creando unha sensación surrealista de soño e de mundos que non comprendemos ao cen por cen; os fíos (que unen e curan, cos que se xoga igual que fai ese gato co nobelo) e as latas (nas que semellan gardarse as pezas), as caixas que conteñen os regalos,... Con texto de Arturo Abad e ilustracións de Gabriel Pacheco, dentro da colección Q de OQO.

Rede Lectura

CONTOS PARA CONTAR coas súas bolsas de tela e...

ANO DE CELSO EMILIO FERREIRO

Algo máis sobre o libro – disco

AVENTURA EN LIBRO - DISCO

Premio Internacional Compostela de Álbums Ilustrados

Poesía por un espello

SEGUNDAS PARTES

Libros que falan doutros libros, historias que remiten a outras

Un libro galego finalista en Suecia

SEMPRE RODARI

NOVO ÁLBUM ILUSTRADO

UNHA NOVIDADE, EN BANDA DESEÑADA

Un novo libro de Paul Jennings

FEBRE de Héctor Carré

ADIVIÑA... DE QUE LIBRO SE TRATA?

UNHA SERIE co seu trailer

MÁIS BANDA DESEÑADA en promoción

NOVELA GRÁFICA EN GALEGO

REVISTA DE BANDA DESEÑADA INFANTIL

NOVIDADES. A partir de oito anos.

E ... MÁIS

ALGUNHA TRADUCIÓN MÁIS

ALGUNHA TRADUCIÓN

LIBROS DE ARTE

Unha de detectives

ANTOLOXÍA POÉTICA

COLECCIÓN DE AUDIOLIBROS

NOVIDADES

AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ Premio Iberoamericano de Literatura Infantil

Anunciando próximas Letras: VALENTÍN PAZ ANDRADE

ANO LOIS PEREIRO

LIBROS NECESARIOS

NOVAS DE LIBRO

Fábulas con segunda parte

LIBROS PARA PERSOAS MIÚDAS

LIBROS PARA A SOLIDARIEDADE

Branco sobre negro

Premios á literatura dramática para á infancia

MÁIS "LECTURA FÁCIL"

Libros de "Lectura fácil"

JUAN FARIAS (3)

JUAN FARIAS (2)

JUAN FARIAS (1)

JUAN FARIAS

Teatro premiado (2)

Teatro premiado (1)

LIBROS PARA ... PENSAR (2)

LIBROS PARA ... PENSAR (1)

MÚSICA E BAILE

LETRAS PARA TODO O ANO

MULLER E LITERATURA

De princesas e gustos

GUIA DE LITERATURA NON DISCRIMINATORIA

DOUS PREMIOS PARA A EDICIÓN GALEGA

Nova colección

LIBRO SOLIDARIO

BANDA DESEÑADA E TEATRO

"O pintor do sombreiro de malvas", premio da AELG

Uhía, ilustrador, autor e director de documentais científicos

Novas de audiovisual

Libros que dan que pensar

Libros sobre a viaxe

XXVI Premio de Literatura Infantil Barco de Vapor en galego

Unha alegría para a nosa literatura

Blogues de libros que se comunican cos autores

Libros para o medo

Novo premio de álbum ilustrado

Libro cun ar surreal

Libros de serie

Premios Martín Sarmiento

Libros bilingües

Libros para a imaxinación

Libros para camiñar

Onde van os bebés?, un libro para pequenos e pequenas

DE SERIE

Teatro para ler

Recomendado pola biblioteca do CEIP Os Casais

Máis recomendacións do CEIP Os Casais

COMER LITERATURA